عبدالمهدی رجایی

مقبره کمال‌اسماعیل گمنام در پس قرن‌ها

میراثی که هفت قرن است چشم‌به‌راه سامان مانده!

چرا دو تا خیابان کمال در اصفهان داریم؟ مقبره شاعر پرآوازه ایرانی در چه حال و اوضاعی‌است و چه ماجراهایی را طی هفت قرن اخیر از سر گذرانده؟ پاسخ این سؤالات را در متن پیش رو می‌خوانید. امید که سه ارگان مسئول فکری کنند و اوضاع این میراث ارزشمند را طوری سامان دهند که در شأن شاعر مشهور اصفهان باشد. کمال الدین اسماعیل از شاعران بزرگ قرن ششم و اوایل قرن هفتم است. دیوان او بارها به چاپ رسیده است اما قسمت تراژیک زندگی او این است که این انسان والا و خردمند در سال 635 ق زمانی که قوم خون‌خوار مغول به اصفهان حمله کرده بود، به دست آنان کشته شد. در واقع او نماد مظلومیت مردم اصفهان در مقابل قومی است که تا دندان مسلح بودند. جا داشت که مقبره او در این چند قرن به عنوان سمبل ایستادگی و مظلومیت اصفهان، آراسته و بلندمرتبه می‌شد، اما گویا سرنوشت او چنین نبود.

چند قدم در کوچه کازرونی

مثلث خاطرات اصفهان؛ کازرونی، چهارباغ، نساجی

«کوچه کازرونی» نام آشنایی در خیابان چهارباغ است. از بخش‌های ناگفته تاریخ خیابان چهارباغ، ارتباطی است که این خیابان با خاندان کازرونی در اصفهان دارد. این خاندان در آبادانی و رونق چهارباغ در زمان خودشان نقش مهمی داشتند. هنوز هم دو کوچه پررونق و بزرگ چهارباغ به نام کوچه کازرونی در این خیابان خودنمایی می‌کنند. درواقع می‌توان گفت سه برند اصفهان، یعنی صنعت نساجی، خاندان کازرونی و چهارباغ در اینجا به هم می‌رسند. این متن کندوکاوی است برای تبیین این ارتباط جالب.

مصائب صائبیه اصفهان

مقبره شاعری که به منزل‌ساختن در اصفهان می‌اندیشید، چطور پیدا و ساخته شد؟

صائب تبریزی را همگان می‌شناسند؛ شاعری که در اصفهان برای همیشه آرام گرفت و مقبره‌ای هم برایش ساخته شد، اما در حمله افغان قبر او گم شد؛ چنان‌که دویست سال بعد پیدا و عمارتی بر آن بنا شد که اکنون نیز در حاشیه خیابانی به همین نام، پابرجاست. این مطلب، داستان ساخت عمارت مذکور است که اکنون خود یکی از میراث فرهنگی اصفهان محسوب می‌شود. صائب تبریزی از شعرای عصر صفوی است. او به دربار صفوی راه یافت و مدتی را نیز به سیاحت هند رفت. 

تأثیر رفتارهای اجتماعی و کالبد شهری بر رونق گردشگری
روایت‌هایی از اتفاقات اولین روزهای تأسیس شرکت آب و فاضلاب اصفهان
کتاب‌هایی برای خواندن در ایام تعطیلات نوروز که هنوز کرونایی است

خیابان سنگ‌فرش بیشتر، نعره‌زن کمتر!

تأثیر رفتارهای اجتماعی و کالبد شهری بر رونق گردشگری

آیا رفتارهای اجتماعی ناپسند در گذر زمان تصحیح خواهند شد؟! ابزارهای تصحیح چه چیزهایی می‌توانند باشند؟! جواب پرسش اول مثبت است و یکی از جواب‌های پرسش دوم این است که روزنامه‌ها با انتشار مطالبی در توصیف، تحلیل و نقد این رفتارها می‌توانند تلاش‌ها و برنامه‌ریزی برای تصحیح این رفتارها را به یک مطالبه اجتماعی تبدیل و پیگیری‌های لازم را برای به ثمر نشستنشان انجام دهند. مخصوصا که شماری از این رفتار بر کیفیت رضایت گردشگران از اصفهان به‌عنوان یک مقصد گردشگری مهم در سطح محلی، ملی و بین‌المللی تأثیر دارد. در متن پیش رو، سه روایت جذاب از سه رفتار اجتماعی دهه40 که بر صنعت گردشگری هم تأثیرگذار بوده‌اند، ارائه کرده‌ایم.

مرهم آبی بر بافت تاریخی

روایت‌هایی از اتفاقات اولین روزهای تأسیس شرکت آب و فاضلاب اصفهان

یکی از راه‌های آسیب به بافت و بناهای تاریخی، نفوذ آب و فاضلاب به پی و دیوار بناست. در دهه هشتاد خورشیدی این آسیب به‌شدت بناهای تاریخی اصفهان را مورد تهدید قرار داد و در این میان سازمان آب و فاضلاب هدف انتقاد و اعتراض‌های زیادی شد. این مطلب مروری دارد بر آنچه اتفاق افتاد.سازمان آب و فاضلاب اصفهان در سال 1345 یعنی زمانی که هیچ‌گونه سازمانی مشابهی در کشور وجود نداشت، تأسیس شد. این سازمان با تلاش فراوان همه شهر را کندوکاو کرد و لوله انداخت؛ آن‌هم از دو نوع مختلف. یکی لوله آب که در عمق یک متری زمین می‌نشست و یکی لوله فاضلاب که عمق و اندازه بیشتری داشت و کار انداختن آن نیز سخت‌تر بود.

سیر جهان در روزگار بی‌سفری

کتاب‌هایی برای خواندن در ایام تعطیلات نوروز که هنوز کرونایی است

یک ویروس کوچک جهان را به‌هم ریخته  و در این میان گردشگری بد سرنوشتی یافته است. عظمت تخت‌جمشید و بناهای ایتالیا، جذابیت پارک‌های آلمان، جنگل‌های جنوب شرق آسیا، تاج محل هند، همه و همه بازیچه همین ویروس کوچک شده اند. چه باید کرد؟ فعلا باید در خانه ماند. اما برای درخانه ماندن چه برنامه‌ای داریم؟ از دیرباز بسیاری از فیلسوفانی که در باب زندگی اندیشیده‌اند، تلاش کرده‌اند تا به ما مهارت وشناخت لازم را بدهند تا چگونگی گذران تنهایی و باخود بودن را تمرین کنیم . این روزها فرصتی است تا به خود یاد بدهیم چگونه به دور از دیگران و در تنهایی خویش زیستن را معنادار کنیم. اگرچه بیشتر این فیلسوفان درخود سفر کردن و درخویش جُستن را پیشنهاد داده‌اند، همان که «سیر انفس» می‌گویند، اما ما در اینجا به اقتضای این صفحه می‌خواهیم «سیر آفاق» را پیشنهاد کنیم. سفر به دنیای پهناور و نایافته خارج از درون.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عبدالمهدی رجایی