پرونده

کافه‌هایی به بزرگی یک شهر!

نگاهی به رواج کسب‌وکار شهری کافه‌های سیار در اصفهان

اولین باری که چشممان به جمال یک کافه سیار یا به‌اصطلاح «ون کافه» در اصفهان روشن شد چند سال پیش در میدان نقش‌جهان بود. یک اتومبیل وَن نسبتا کهنه که کمی پایین‌تر از کاخ عالی‌قاپو متوقف بود و می‌توانستی با نشستن روی چند صندلی ساده‌ای که دورتادورش چیده شده بود، ساعتی خستگی به در کنی و با نوشیدن قهوه و بُرشی از یک کیک، از تماشای منظره‌های کم‌نظیر میدان نقش‌جهان لذت ببری. شاید آن زمان‌که پدیده کافه سیار چندان در اصفهان مرسوم نبود، مشتری این کافه‌ها آن‌قدرها به کیفیت کار فکر نمی‌کردند و همین‌که می‌توانستند در جایی خارج از سقف کافه‌ها در متن شهر نشسته و ضمن تماشای آمدوشد مردم و هیاهوی شهر گپی بزنند و چیزی بخورند، برایشان لذت‌بخش بود.

دل اصفهان دارد خالی می‌شود!

پرونده‌ای برای وضعیت بحرانی فرونشست زمین در استان

دل اصفهان دارد خالی می‌شود. رسانه‌ها، فعالان محیط‌زیست، استادان دانشگاه و کارشناسان در سال‌های متمادی، این مسئله را به مسئولان گوشزد کرده‌اند. تداوم خشک‌سالی‌ها، کاهش بارندگی‌ها و برداشت بی‌رویه منابع آب زیرزمینی در دهه‌های گذشته باعث شده تا از حدود ۶۰۰ دشت کشور، بیش از ۴۰۰ دشت در شرایط بحرانی قرار گیرند و استان‌های اصفهان، فارس، کرمان، خراسان‌رضوی و خراسان‌جنوبی در صدر مناطق دارای بیشترین تعداد «دشت ممنوعه» ثبت شوند. 

واکسن در اصفهان نیست!

با وجود همه وعده‌ها، واکسن آنفولانزا در هیچ داروخانه‌ای توزیع نشده است

مردم اصفهان از هم‌زمانی کرونا و آنفولانزا ترسیده و برای تهیه واکسن این بیماری تنفسی مرتبا به داروخانه‌های خصوصی و دولتی اصفهان مراجعه می‌کنند و پاسخ منفی می‌گیرند! محمود صادقی، نماینده پیشین مجلس در توییتی، اختصاص اولین محموله واکسن آنفولانزا به میزان 1500 دوز به مجلس شورای اسلامی را نشانه «توخالی‌بودن شعارهای عدالت‌خواهانه نمایندگان و فاصله آن‌ها با مردم» عنوان کرده بود؛ خبری جنجالی که انتشار آن در هفته گذشته، اعتراضات فراوانی را به همراه داشت و موجب بازگرداندن واکسن‌ها به وزارت بهداشت شد. رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس یازدهم در واکنش به این مسئله گفت: «قرار بود 14 تا 16میلیون دوز واکسن آنفولانزا به کشور وارد شود؛ اما دولت به موقع ارز تخصیص نداد و واردات آن به تأخیر افتاد.»

حجت‌الله عباسی، پژوهشگر رسانه: مهم‌ترین ویژگی کلاب‌هاوس حمایت از آزادی بیان به‌دوراز تهدید گروه‌های فشار است
بررسی کاستی‌های آموزش مجازی دانش‌آموزان در میزگردی با حضور معاون آموزش‌و‌پرورش استان و کارشناسان آموزش و نرم‌افزارهای آموزشی
یک دام‌پزشک: جراحی زیبایی حیوانات اصلا رایج نیست

عرصه‌ای برای گفت‌وگوی آزاد

حجت‌الله عباسی، پژوهشگر رسانه: مهم‌ترین ویژگی کلاب‌هاوس حمایت از آزادی بیان به‌دوراز تهدید گروه‌های فشار است

«یورگن هابرماس»، فیلسوف و نظریه‌پرداز اجتماعی آلمانی مفهوم «سپهر عمومی» را در مکتب و آرای خود، عرصه‌ای می‌داند که در آن افراد به‌منظور مشارکت در مباحث باز و علنی دورهم جمع می‌شوند و به بحث و تبادل‌نظر می‌پردازند. به نظر این فیلسوف آلمانی، عرصه عمومی زمانی به وجود می‌آید که افراد به‌صورت گروهی در رابطه با نیازهای عمومی‌شان بیندیشند. آن‌طور که او می‌گوید، نقش حوزه عمومی هم در کنترل‌کردن و هم در مشروع‌سازی قدرت سیاسی‌ای که توسط سازمان دولت اعمال می‌شود، متجلی است. درواقع این نظریه‌پرداز اجتماعی مفهوم سپهر عمومی را در اطلاق به عرصه‌ای اجتماعی به کار می‌برد که در آن افراد از طریق مُفاهمه، ارتباط و استدلال مبتنی بر تعقل؛ موضع‌گیری‌ها و جهت‌گیری‌های هنجاری‌ای اتخاذ می‌کنند که بر فرایند اعمال قدرت دولت، تأثیراتی آگاهی‌دهنده و عقلانی‌ساز باقی می‌گذارند.

ایده‌های تازه برای اصفهان

مروری بر دو اثر ارسالی به جشنواره شهرپژوهی و فن‌پژوهی شهرداری اصفهان

یوسف درویشی، استادیار دانشگاه پیام‌نور اردبیل در رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری است. او اهل تالش است و در اردبیل زندگی می‌کند؛ اما عشق زیادی به اصفهان دارد و معتقد است اگر دیگر استان‌ها و شهرهای کشور الگوی شهر اصفهان در حوزه‌های شهرسازی و خدمات شهری را در پیش بگیرند، کشور آینده بهتری پیش رو خواهد داشت. اینکه او برای چهارمین جشنواره ملی شهرپژوهی و اولین جشنواره فن‌پژوهی شهری شهرداری اصفهان دو اثر ارزشمند در قالب کتاب ارسال کرده، موضوع گزارشی است که پیش رو دارید. درویشی در این گفت‌وگو ابتدا درباره ضرورت برگزاری چنین جشنواره‌هایی برای دریافت و اجرای ایده‌های شهری و بعد درباره دو اثر ارسالی‌اش برای این جشنواره سخن گفته است.

کافه‌هایی به بزرگی یک شهر!

نگاهی به رواج کسب‌وکار شهری کافه‌های سیار در اصفهان

اولین باری که چشممان به جمال یک کافه سیار یا به‌اصطلاح «ون کافه» در اصفهان روشن شد چند سال پیش در میدان نقش‌جهان بود. یک اتومبیل وَن نسبتا کهنه که کمی پایین‌تر از کاخ عالی‌قاپو متوقف بود و می‌توانستی با نشستن روی چند صندلی ساده‌ای که دورتادورش چیده شده بود، ساعتی خستگی به در کنی و با نوشیدن قهوه و بُرشی از یک کیک، از تماشای منظره‌های کم‌نظیر میدان نقش‌جهان لذت ببری. شاید آن زمان‌که پدیده کافه سیار چندان در اصفهان مرسوم نبود، مشتری این کافه‌ها آن‌قدرها به کیفیت کار فکر نمی‌کردند و همین‌که می‌توانستند در جایی خارج از سقف کافه‌ها در متن شهر نشسته و ضمن تماشای آمدوشد مردم و هیاهوی شهر گپی بزنند و چیزی بخورند، برایشان لذت‌بخش بود.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - پرونده