چگونه گزارش روایی بنویسیم؟

کارگاه آموزش گزارشگری روایی با حضور نرگس جودکی، روزنامه‌نگار با سابقه حوزه اجتماعی به همت مدرسه تابستانه انجمن علمی دانشجویی روزنامه‌نگاری دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد. جودکی در این کارگاه با اشاره به اینکه نحوه شروع گزارش، سخت‌ترین قسمت گزارش‌نویسی است، بیان کرد: خواندن کتاب و همچنین داستان‌های کوتاه، می‌تواند در این باره به روزنامه‌نگاران کمک بسیار زیادی بکند.

شنبه ۲۷ شهریور ۱۴۰۰

جودکی با اشاره به اینکه گزارش باید سکانس‌بندی داشته باشد، بیان کرد: به همین دلیل خبرنگاران نباید به یکباره تمامی اطلاعاتی را که در اختیار دارند در گزارش استفاده کنند. درواقع تمامی قسمت‌های گزارش باید با همدیگر همخوانی داشته باشند و  اطلاعات مختلف در آن تقسیم‌بندی شوند؛ به گونه‌ای که تمامی بخش‌های گزارش با هم پیوند معنایی داشته باشند. این تقسیم‌بندی می‌تواند با استفاده از یک میان‌تیتر جذاب انجام شود.
این روزنامه‌نگار با سابقه در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه تقسیم‌بندی اطلاعات در گزارش به روش‌های مختلف، امکان‌پذیر است، تصریح کرد: برای مثال، روزنامه‌نگاران می‌توانند از نظر محتوایی یا از نظر ترتیب زمانی گزارش خود را به بخش‌های مختلف تقسیم کنند. این مسئله بستگی به سوژه گزارش دارد.
سردبیر سابق شهروند در ادامه سخنانش با اشاره به اهمیت لحن و استفاده از صدا در گزارش بیان کرد: قطعا گزارشی که در آن صدا شنیده شود و لحن آن را بتوان احساس کرد با تأثیرگذاری بیشتری همراه خواهد بود. برای خبره‌شدن در این مهارت، خواندن بهترین نثرهای ادبی کمک بسیار زیادی خواهد کرد. البته روزنامه‌نگار باید به این نکته توجه داشته باشد که از هر چیزی در گزارش به اندازه کافی استفاده کند؛ برای مثال، گزارشی که صرفا با توصیف‌های ادبی همراه باشد و در آن اطلاعاتی به چشم نخورد، نمی‌تواند مخاطب را همراه خود کند.
جودکی در بخش دیگری از سخنانش به اهمیت مطالعه برای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران اشاره کرد و گفت: مطالعه و تجربه کردن، توانایی افراد در نوشتن را افزایش می‌دهد. گزارش نویسی که با مردمی که در متن جامعه هستند، هیچ ارتباطی نداشته باشد، نمی‌تواند در توصیف آدم‌ها و فضاها موفق عمل کند.
سردبیر سابق شهروند با اشاره به اینکه دانستن ضرب‌المثل‌ها و متل‌های یک منطقه کمک زیادی به گزارش‌نویسی می‌کند، تصریح کرد: همه ما در جغرافیایی به نام ایران زندگی می‌کنیم؛ بنابراین باید از گوشه و کنار آن، اطلاعات مختلفی داشته باشیم؛ اطلاعاتی که با سفرکردن و ارتباط با مردم نواحی مختلف و آشنایی با باورهای آن‌ها رخ می‌دهد.
جودکی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه گزارش‌نویس، کسی نیست که صرفا از خانه به محل کار برود و از پشت میز محتوایی را تولید کند، تصریح کرد: همچنین بهتر است خبرنگار در طول گزارش خود از کلمه «من» استفاده نکند و سعی به مطرح‌کردن خودش در گزارش نداشته باشد.  
او در ادامه اظهاراتش با اشاره به نحوه پایان‌بندی گزارش بیان کرد: خیلی وقت‌ها روزنامه‌نگاران یک گزارش را به خوبی شروع می‌کنند و اطلاعات لازم را نیز با مهارت خاصی در آن جای می‌دهند؛ اما گزارش پایان‌بندی ندارد. پایان‌بندی گزارش از اهمیت زیادی برخوردار است؛ چرا که ممکن است باعث شود که گزارش در ذهن مخاطب تمام نشود و آن‌ها را درگیر کند. البته پایان‌بندی خوب به چینش قسمت‌های دیگر گزارش بستگی دارد.
جودکی با اشاره به استفـــــاده از پایان شگفت‌انگیـــــز در گزارش‌نویسی، تصریح کرد: برخی از گزارشگرها از پایان شگفت‌انگیز برای گزارش خود استفاده می‌کنند. برخی دیگر، اما سعی می‌کنند پایانی مشابه با شروع گزارش داشته باشند.
سردبیر سابق شهروند با اشاره به گزارش از شخص، تصریح کرد: این نوع گزارش یکی از ژانرهای جذاب گزارش‌نویسی است.
جودکی در ادامه با اشاره به اینکه پس از اتمام گزارش باید یک‌بار از روی آن خواند و قسمت‌های زائد آن را حذف کرد، افزود: برای مثال، می‌توانید گزارشتان را به همکار دیگری بدهید تا بی‌رحمانه بخواند یا با صدای بلند برای آن بخوانید تا این‌گونه متوجه نقاط ضعف آن شوید. بازخوردهایی که از این موضوع می‌گیرید، البته چندان مهم نیست؛ چرا که به هر حال، هر گزارشی ممکن است دارای نقاط ضعفی باشد.

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.