دانشگاه تهران

محمد ملکی، اولین رئیس دانشگاه تهران درگذشت

محمد ملکی که فعال حقوق بشر، نویسنده و اولین رئیس دانشگاه تهران بعد از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ بود، صبح امروز چهارشنبه 12 آذرماه در تهران درگذشت. 

زبان متون ادبی را باید آموخت

دکتر مهدی نوریان از جایگاه متن در آموختن ادبیات می‌گوید
انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات فـارسـی دانـشگاه تهران در گفت‌وگویی اینستاگرامی میزبان دکتر مهدی نوریان، استاد دانشگاه، مصحح و پژوهشگر ادبیات فارسی است تا نشستی را درباره جایگاه متن در ادبیات فارسی برگزار کند. دکتر نوریان در این برنامه از اهمیت قائل شدن برای متون ادبیات فارسی و نقش آن‌ها در آموختن ادبیات و زبان فارسی می‌گوید. او که استاد تمام دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان و مصحح دیوان مسعود سعد سلمان است در صحبت‌هایش به رابطه میان متون ادبی و حل مشکلات متون با یکدیگر هم می‌پردازد.
 

کتابخانه خصوصی بی‌مکان در اصفهان

20هزار جلد کتاب کتابخانه اکبر ابراهیمی در کارتن مانده است

20 هزار جلد کتاب در کارتن! این ساده‌ترین توصیفی است که می‌توان با آن وضعیت نخستین کتابخانه خصوصی اصفهان را تصویر کرد. اکبر ابراهیمی مدیر این کتابخانه 30 ساله تقریبا از همان سال‌های ابتدایی گردآوری کتاب‌ها و ایجاد شاکله کتابخانه، نامه‌نگاری و مکاتبه با مدیران مختلف وقت فرهنگی را آغاز کرده ولی تا امروز همچنان دستش خالی و کتاب‌های کتابخانه‌اش بی‌جا و مکان مانده است. تمام این مکاتبات آرشیو شده‌اند و حجم و گستردگی‌شان نشانگر همت مدیر کتابخانه است.

محمد ملکی، اولین رئیس دانشگاه تهران درگذشت

محمد ملکی که فعال حقوق بشر، نویسنده و اولین رئیس دانشگاه تهران بعد از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ بود، صبح امروز چهارشنبه 12 آذرماه در تهران درگذشت. 

ای دریغا چه چراغی افسرد!

بار دیگر دل فضیلت و پارسایی داغدار شد و چشم بصیرت و دانایی به اشک نشست. آیت‌الله دکتر داوود فیرحی در اوج شکوفایی و ثمربخشی سر بر آستانِ جانان گذاشت و به آسمانِ جان پیوست. چنین سزاوار است که در  سوگِ سترگ آن نماد فرهیختگی و فرزانگی و فروتنی، لَختی قلم را بگریانم و بر او اشک حسرت و دریغ ببارم. شادروان فیرحی از نخبگان کم‌نظیر و دانشمندان عزیزالوجودی بود که از یک سو پایی در سنت داشت و همه مراتب علوم و دروس حوزوی را با موفقیتی چشمگیر تا رسیدن به قله‌ی اجتهاد پشت سر گذاشته و فقیهی برجسته و فیلسوفی ژرف‌نگر در شمار بود و از سویی دیگر با اندیشه‌ی مدرن و عقلانیت جدید کاملاً آشنا و دم‌خور بود و در دانشگاه دانش و اندیشه سیاسی را تا بالاترین مراحل پیموده و استادی نامدار ونظریه‌پردازی تاثیرگذار محسوب می‌شد.

یادنامه ای برای دکتر داوود فیرحی

اگر قرار باشد به‌عنوان شاگردی کوچک یادنامه‌ای برای استاد فقید دکتر داوود فیرحی بنویسم ترجیح می‌دهم آن نوشتار همان‌طور که شاید خود ایشان همیشه دغدغه داشتند به بحث ایران و آینده‌ی توسعه در ایران گره بخورد. به همین دلیل سعی می‌کنم این نوشته در عین رعایت اختصار در سه قسمت اصلی باشد: معرفی شخصیت دکتر داوود فیرحی، آن‌طور که یک دانشجو او را شناخت. سپس نقل خاطره‌ای از کلاس درس فقه سیاسی در محضر ایشان، که طی آن به طرح دیدگاه استاد درباره‌ی گره اصلی راه توسعه‌ی ایران و راه‌حلی که می‌تواند  این گره را بگشاید پرداخته می‌شود. و در قسمت آخر، تبعات فقدان شخصیتی همچون داوود فیرحی را بر تارک اندیشه سیاسی در ایران به بررسی می‌گذارم. چراکه شاید بتوان با دکتر داوود فیرحی به لحاظ اندیشه‌ای متفاوت یا مخالف بود، اما هیچ‌گاه نمی‌توان اهمیت پژوهش‌ها و پروژه‌ی فکری ایشان را دست‌کم گرفت. به گمان من پس از مرحوم دکتر حمید عنایت، تنها کتاب‌های دکتر داوود فیرحی بود که مخاطبانی با هر دیدگاهی را، علاقه‌مند به حوزه‌ی مطالعاتی اندیشه‌ی سیاسی در اسلام و ایران می‌کرد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - دانشگاه تهران