سفرنامه

مسیر تشرف به اصفهان

گردشگر فرانسوی: یکصد سال دیگر هم زنده باشم شگفتی نقش جهان را از یاد نمی‌برم

اصفهان را چطور به مهمانانمان نشان دهیم که بیشتر تأثیرگذار باشد؟ جواب‌های بسیاری به این سوال می‌توان داد که به زمان، نحوه ورود و نوع شخصیت و کسوت مهمان بستگی مستقیمی دارد. نکته جالب اینکه این سوال چندان تازه نیست و ردپای تامل در این موضوع را می‌توان در سفرنامه‌های تاریخی جست و جو کرد. یکی از سفرنامه‌هایی که کمتر به آن پرداخته شده، متنی است به قلم کنت ژولین دوروششوار  (Julien Comte de Rochechouart)  که درآغاز سده نوزدهم میلادی (دوران سلطنت ناصرالدین شاه) از جانب دولت فرانسه به ایران اعزام شد و دقیقا در روز 29 سپتامبر (هفتم مهرماه) به اصفهان وارد شد. او 17 روز در اصفهان مانده اما این مدت را بسیار کم می‌داند.

سفرنامه نویسان زن

جستارهایی از سرگذشت اولین زنان سفرنامه‌نویس ایرانی

در دوره قاجار، سهم زنان از سفر فقط سفرهای زیارتی بود. در چنین وضعیتی، سفرنامه‌هایی که زنان ایرانی آن دوره می‌نوشتند و به دست ما رسیده است، بیشتر به سفرنامه‌های زیارتی محدود می‌شد. تعداد زیادی از این سفرنامه‌ها به‌شکل نسخه‌های دست‌نویس در کتابخانه ملی ایران و کتابخانه‌های دیگری در جهان نگهداری می‌شود. سفرنامه درحقیقت نوعی گزارش سفر و بیشتر شامل توضیحاتی درباره اصل سفر و مطالعات مسافر است و خاطرات او را دربرمی‌گیرد. در سفرنامه، برخلاف خاطره‌نویسی نویسنده کمتر از خودش سخن می‌گوید و بیشتر به دیگران و شرح ماجراها و مکان‌هایی که دیده است، توجه دارد.

اصفهان گردی در قدیم

حاجی‌پیرزاده از اصفهان ظل‌السلطانی و پاریس گل‌وبلبل روایت می‌کند

حاجی محمدعلی پیرزاده نائینی در دوره ناصرالدین‌شاه، سفری دورودراز را به دور دنیا تجربه کرد. او اولین سفرش را 166 سال پیش آغاز کرد و 12 سال را به جهانگردی گذراند؛ اما این سفر برای او کفایت نمی‌کرد؛ بنابراین دوباره 16 سال بعد از پایان سفر اول، سفر دومش را آغاز کرد و این بار سه سال را به سفر گذراند و یک یادگار ارزشمند هم برای آیندگان به‌جا گذاشت؛ سفرنامه‌ای دوجلدی که در 1342 توسط دانشگاه تهران منتشر شد. مسیر سفر دومش از تهران به اصفهان و شیراز رسید و تا کشورهای مختلف اروپایی ادامه پیدا کرد.

هشت اپیزود از سفر به جزیره آفریقایی اقیانوس هند
راویان هزار ساله چه توصیفاتی از کهن شهر پارسی ارائه داده‌اند؟
سفرنامه‌نویسان فرنگی از آیین‌های محرم چه نوشته‌اند؟

گاماس‌گاماس تا ماداگاسکار!

هشت اپیزود از سفر به جزیره آفریقایی اقیانوس هند

اصطلاحی داریم به نام «گاماس‌گاماس» که خواهرخوانده‌اش می‌شود «آسه‌آسه» و خواهرخوانده خارجی‌شان هم «مورا مورا» است! ما با این سه اصطلاح بانمک قرار است یک سفر مجازی برویم. یعنی از اصفهان آن قدر به سمت جنوب شرق برویم که از عربستان و یمن و سومالی و تانزانیا و کنیا بگذریم و نزدیک موزامبیک برسیم به جزیره‌ای به نام ماداگاسکار! اما چه شد که قرار است رهسپار این شهر شویم؟! صبر کنید اول بگویم، فرق ما و اصحاب کهف یک‌بازه زمانی 308 ساله بود!

سفر به اصفهان نامرئی

راویان هزار ساله چه توصیفاتی از کهن شهر پارسی ارائه داده‌اند؟

اصفهانی که می‌بینید فقط پوسته‌ای از اصفهان واقعی است. برای پی بردن به ژرفای این کهن‌شهر پارسی یکی از بهترین و جذاب‌ترین کارها، خواندن سفرنامه‌های تاریخی است و مخصوصا در این دوران که کمتر می‌توانیم به گردشگری شهری تشویقتان کنیم و بیشتر باید از همه شما عزیزان بخواهیم که گردشگری را از خانه پی بگیرید، اتفاق خوب می‌تواند این باشد که دعوتتان کنیم به سفر مجازی به اصفهان نامرئی!

مسیر تشرف به اصفهان

گردشگر فرانسوی: یکصد سال دیگر هم زنده باشم شگفتی نقش جهان را از یاد نمی‌برم

اصفهان را چطور به مهمانانمان نشان دهیم که بیشتر تأثیرگذار باشد؟ جواب‌های بسیاری به این سوال می‌توان داد که به زمان، نحوه ورود و نوع شخصیت و کسوت مهمان بستگی مستقیمی دارد. نکته جالب اینکه این سوال چندان تازه نیست و ردپای تامل در این موضوع را می‌توان در سفرنامه‌های تاریخی جست و جو کرد. یکی از سفرنامه‌هایی که کمتر به آن پرداخته شده، متنی است به قلم کنت ژولین دوروششوار  (Julien Comte de Rochechouart)  که درآغاز سده نوزدهم میلادی (دوران سلطنت ناصرالدین شاه) از جانب دولت فرانسه به ایران اعزام شد و دقیقا در روز 29 سپتامبر (هفتم مهرماه) به اصفهان وارد شد. او 17 روز در اصفهان مانده اما این مدت را بسیار کم می‌داند.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - سفرنامه