زنان

نان در فمینیست‌بودن است

درباره رویکرد اینفلوئنسرهای اینستاگرامی به فمینیسم

«بنویس حق طلاق می‌دید به زن‌هاتون بعد اسم خودتون رو هم گذاشتید مرد؟ ایموجی هم نذار»! اگر از اهالی شبکه‌های اجتماعی باشید، احتمالا داستان این توییت به گوشتان خورده است. 

سلبریتی، رسانه و جنسیت‌های فرمایشی

چرا باید تیغ نقدمان علیه بازنمایی‌های رسانه‌ای تیز باشد؟

بتی فریدان، در کتاب «راز ورزی زنانه»، به رسانه‌ها و هم‌دستان دیگرشان، ازجمله چیزی که امروزه در ادبیات تخصصی به آن گفتمان پزشکی و گفتمان روان‌شناسی مرسوم می‌گوییم، از یک منظر مهم می‌تازد. صحبت اصلی فریدان در آن کتاب بر سر آن است که تمامی این‌ها که نامشان برده شد، با استفاده از قدرتی که دارند، شمایلی از زن آرمانی تصویر می‌کنند که کاملاً منطبق با الگوی مرسوم از زن ایدئال است، زنی کاملا در خدمت امیال مردانه (در تمام سطوح ساختاری).

قیصرهای پوشالی!

اصفهانی‌ها درباره «قتل‌های ناموسی» چه می‌گویند؟

بازتاب خبر قتل فجیع رومینا اشرفی، دختر نوجوان تالشی، در شبکه‌های اجتماعی مردم ایران را در شوک فرو برد. این عمل که به گفته موافقان و مخالفان عملی غیرانسانی تلقی شد، به ناگاه تلنگری بود برای توجه دوباره خانواده‌ها به رابطه با فرزندانشان. در این میان رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شهر اصفهان نیز مستثنا نبودند. شایعات، واقعیات، اظهارنظرها، بحث‌ها و جدل‌های بسیاری بین کاربران در شبکه‌های اجتماعی و میان مردم و خانواده‌ها در کوچه و بازار و در خانه‌ها درگرفت: عده‌ای خواستار اشد مجازات برای عاملان این فاجعه شدند و عده‌ای دیگر با استناد به قوانین مجازات اسلامی حق را به ولی دم دادند و برخی دستگاه قضا و قوانین آن را انعطاف‌ناپذیر قلمداد کردند. 

بخش سوم: استعمار در پیوند با مردسالاری
بخش اول: شکستن ساختارها

شایعات ازدواج اجباری

شایعه طرح ازدواج اجباری اولین‌بار نیست که در شبکه‌های اجتماعی داغ می‌شود؛ اما شاید بتوان گفت که هرگز تا این حد جدی مطرح نشده بود. تا جایی که با تکیه بر روی کار آمدن مجلس جدید و زمزمه‌هایی که درباره نظرات نمایندگانش مطرح است، برای بسیاری از مردم، مطرح‌شدن این مسئله با تمام آنچه پیرامونش بیان می‌شد (همچون گرفتن مالیات از مجردان ثروتمند یا اجبار به سرپرستی‌گرفتن فرزند از جانب زوج‌های بدون فرزند و جز این‌ها نیز) چندان هم غیر قابل باور نبود. گسترش شایعه، یک عمل دسته‌جمعی است. از دیرباز تاکنون نیز شایعه مبتنی بر همین ساز و کار بوده است. 

سفرنامه نویسان زن

جستارهایی از سرگذشت اولین زنان سفرنامه‌نویس ایرانی

در دوره قاجار، سهم زنان از سفر فقط سفرهای زیارتی بود. در چنین وضعیتی، سفرنامه‌هایی که زنان ایرانی آن دوره می‌نوشتند و به دست ما رسیده است، بیشتر به سفرنامه‌های زیارتی محدود می‌شد. تعداد زیادی از این سفرنامه‌ها به‌شکل نسخه‌های دست‌نویس در کتابخانه ملی ایران و کتابخانه‌های دیگری در جهان نگهداری می‌شود. سفرنامه درحقیقت نوعی گزارش سفر و بیشتر شامل توضیحاتی درباره اصل سفر و مطالعات مسافر است و خاطرات او را دربرمی‌گیرد. در سفرنامه، برخلاف خاطره‌نویسی نویسنده کمتر از خودش سخن می‌گوید و بیشتر به دیگران و شرح ماجراها و مکان‌هایی که دیده است، توجه دارد.

بررسی فیلم زنانه کلئو

واردا در این فیلم پرسه‌زدن «یک زن» را واکاوی کرده است

«نوشتار زنانه (به فرانسویÉcriture eminine) اصطلاحی در نظریه فمینیسم فرانسوی است که به نوشتارهای زنان می‌پردازد. نوشتار زنانه گفتمانی خاص دارد و به تن، عواطف و ناشناخته‌ها نزدیک‌تر است؛ یعنی تمام مسائلی که قرارداد اجتماعی سرکوب می‌کند. از این منظر، ادبیات می‌تواند سرکوب شده‌ها، رازها و ناگفته‌ها را آشکار کند. در ادبیات معمولاً سبک مارگریت دوراس به‌عنوان نماد نوشتار زنانه شناخته می‌شود. اغلب «هم‌زمانی»، «کثرت» و «تحرک» را ویژگی‌های زبان‌شناختی نوشتار زنانه می‌دانند» (ویکی‌پدیا). این تعریفی عام از نوشتار زنانه است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - زنان