محیط زیست

جولان جوندگان در جوی‌های شهر

افزایش موش‌ها، آثار زیست‌محیطی و بهداشتی فراوانی به همراه دارد

اگر سری به کوچه‌ها و خیابان‌های اطراف مادی‌ها و بوستان‌های شهر بزنید و  خوب دقت کنید، جنب‌وجوش موش‌ها توجهتان را جلب خواهد کرد؛ موش‌هایی با جثه نسبتأ بزرگ که در شهر زاد و ولد کرده‌اند و خود را از زیر پوسته شهر به مقابل دیدگان شهروندان رسانده‌اند. مسئله‌ای که برای بسیاری از ما آزاردهنده است و علاوه بر آن مشخص نیست چه آثار زیست‌محیطی و بهداشتی به همراه خواهد داشت.

غرقه در فاضلاب!

گزارش میدانی اصفهان‌زیبا ازساکنان مسکن مهر دهاقان

فاضلاب انسانی در کوچه‌ها و خیابان‌های مسکن مهر دهاقان روان است؛ امــا مـسئــولان این شهرستان تدبیری نیندیشیده‌اند. یکی از اهالی می‌گوید: «نزدیک است در فاضلاب غرق شویم؛ ولی برای کسی مهم نیست!» ده‌ها حلقه چاه عمیقِ فاضلاب در اطراف آپارتمان‌ها و خانه‌های ویلایی حفر شده است. به گفته اهالی: «به دلیل شیب‌داربودن زمین، فاضلاب‌ها به هم راه پیداکرده و به آب‌های زیرزمینی رسیده‌اند.» اما متولیان امر، به مطالبه مردم، تــوجهــی نکرده‌اند. بـــه گوشه‌های این محله که نگاه می‌کنی، مخلوطی از مدفوع انسانی و مواد شوینده از جایی بیرون می‌زند: گاهی از کابل برق و زمین نمور و گاهی از جوی‌های پر از لجن! هوا آکنده از بوی تعفن فاضلاب است.

تکاپوی «آب رسانی به اصفهان بزرگ»

رضا رجبی، مجری طرح آب‌رسانی به اصفهان بزرگ در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا از وضعیت فعلی طرح و زمان‌بندی پایان آن می‌گوید

خشک‌شدن رودخانه زاینده‌رود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستان‌های اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینی‌شهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهین‌شهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجف‌آباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبه‌رو کرده است. صرف‌نظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، به‌دلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین می‌کند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیب‌پذیر، منطقی نیست.

کارشناسان از لزوم اصلاح زیرساخت‌ها برای بهبود کیفیت هوا به اصفهان‌زیبا می‌گویند

چطور می‌‌توان عدالت اجتماعی را در سیاست‌‌گذاری‌‌های زیست‌‌محیطی رعایت کرد؟

به‌‌عنوان پژوهشگری که در حوزۀ سیاست‌‌گذاری‌‌های مرتبط با اقلیم و محیط‌‌زیست فعالیت می‌‌کند، اغلب این سؤال از من پرسیده می‌‌شود که بزرگ‌‌ترین مانع بر سر راه کاهش تولید دی‌اکسید کربن و مصرف سوخت‌‌های فسیلی چیست؟ پاسخ من در طول چند سال اخیر عمیقاً دستخوش تغییر شده است. پیش‌‌ازاین مشکل را در فقدان فناوری‌‌های سبز ارزان‌‌قیمت و همچنین نبود خواست و ارادۀ سیاسی می‌‌دانستم؛ اما این روزها به مسئلۀ دیگری اشاره می‌‌کنم، چیزی که کم‌‌تر ملموس است ولی احتمالاً چالش‌‌برانگیزتر است: نبود یک قرارداد اجتماعی1 سبز.

رویداد «ساعت زمین» در اصفهان

ساعت زمین یک رویداد جهانی سازماندهی شده توسط صندوق جهانی طبیعت (به انگلیسی: World Wide Fund for Nature) است. خانواده‌ها و کسب و کار با خاموش کردن چراغ‌ها و سایر دستگاه‌های الکتریکی غیرضروری خود به مدت یک ساعت آن را یادآوری می‌کنند و هدف نخست از این اقدام این است که آگاهی درباره تغییرات آب و هوایی و نیاز به مصرف محتاطانه انرژی در جهان ابقا شود. رویداد جهانی «ساعت زمین» در اصفهان همزمان با سایر شهرهای کشور و جهان شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰ از ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۱:۳۰ به مدت یک ساعت و با خاموشی ساختمان مرکزی شهرداری اصفهان برگزار شد.

ناامید از بهبود هوای اصفهان

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان می‌گوید: در ده ماهه امسال فقط چهار روز هوای پاک در اصفهان داشتیم

افزایش آلودگی هوای اصفهان در ماه‌ها و روزهای اخیر بهانه‌ای شد تا دکتر ایرج حشمتی، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان که یک‌سال‌ونیم از حضورش در این مسند می‌گذرد، در دومین نشست خبری خود با اصحاب رسانه در سال 99 حاضر شده و به سؤالات خبرنگاران که بیشتر بر محور «هوا»ی اصفهان بود، پاسخ‌گو باشد. او در ابتدا با اشاره به اینکه طی دو تا سه ماه گذشته به لحاظ شاخص آلودگی هوا در مقایسه با سال گذشته شرایط بدتری تجربه کردیم، اظهار کرد: مهم‌ترین موضوع برای برون‌رفت از مشکلات زیست‌محیطی داشتن استراتژی توسعه پایدار است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - محیط زیست