محیط زیست

جولان جوندگان در جوی‌های شهر

افزایش موش‌ها، آثار زیست‌محیطی و بهداشتی فراوانی به همراه دارد

اگر سری به کوچه‌ها و خیابان‌های اطراف مادی‌ها و بوستان‌های شهر بزنید و  خوب دقت کنید، جنب‌وجوش موش‌ها توجهتان را جلب خواهد کرد؛ موش‌هایی با جثه نسبتأ بزرگ که در شهر زاد و ولد کرده‌اند و خود را از زیر پوسته شهر به مقابل دیدگان شهروندان رسانده‌اند. مسئله‌ای که برای بسیاری از ما آزاردهنده است و علاوه بر آن مشخص نیست چه آثار زیست‌محیطی و بهداشتی به همراه خواهد داشت.

غرقه در فاضلاب!

گزارش میدانی اصفهان‌زیبا ازساکنان مسکن مهر دهاقان

فاضلاب انسانی در کوچه‌ها و خیابان‌های مسکن مهر دهاقان روان است؛ امــا مـسئــولان این شهرستان تدبیری نیندیشیده‌اند. یکی از اهالی می‌گوید: «نزدیک است در فاضلاب غرق شویم؛ ولی برای کسی مهم نیست!» ده‌ها حلقه چاه عمیقِ فاضلاب در اطراف آپارتمان‌ها و خانه‌های ویلایی حفر شده است. به گفته اهالی: «به دلیل شیب‌داربودن زمین، فاضلاب‌ها به هم راه پیداکرده و به آب‌های زیرزمینی رسیده‌اند.» اما متولیان امر، به مطالبه مردم، تــوجهــی نکرده‌اند. بـــه گوشه‌های این محله که نگاه می‌کنی، مخلوطی از مدفوع انسانی و مواد شوینده از جایی بیرون می‌زند: گاهی از کابل برق و زمین نمور و گاهی از جوی‌های پر از لجن! هوا آکنده از بوی تعفن فاضلاب است.

تکاپوی «آب رسانی به اصفهان بزرگ»

رضا رجبی، مجری طرح آب‌رسانی به اصفهان بزرگ در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا از وضعیت فعلی طرح و زمان‌بندی پایان آن می‌گوید

خشک‌شدن رودخانه زاینده‌رود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستان‌های اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینی‌شهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهین‌شهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجف‌آباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبه‌رو کرده است. صرف‌نظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، به‌دلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین می‌کند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیب‌پذیر، منطقی نیست.

کارشناسان از لزوم اصلاح زیرساخت‌ها برای بهبود کیفیت هوا به اصفهان‌زیبا می‌گویند

مدیران سازه‌محور و توسعه نامتوازن

تخریب محیط‌زیست عواقب سیاسی و امنیتی در پی دارد

گزارش‌های منتشرشده درباره سد گتوند و مصاحبه‌هایی که این روزها از سوی مسئولان اسبق و فعلی دولت در رسانه‌ها منتشر می‌شود، نشان می‌دهد که ساخت و بهره‌برداری از این سازه آبی دستاوردی به‌غیراز تخریب و ویرانی محیط‌زیست و به نابودی کشاندن زندگی مردم نداشته است.

تکاپوی «آب رسانی به اصفهان بزرگ»

رضا رجبی، مجری طرح آب‌رسانی به اصفهان بزرگ در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا از وضعیت فعلی طرح و زمان‌بندی پایان آن می‌گوید

خشک‌شدن رودخانه زاینده‌رود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستان‌های اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینی‌شهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهین‌شهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجف‌آباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبه‌رو کرده است. صرف‌نظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، به‌دلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین می‌کند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیب‌پذیر، منطقی نیست.

چون تشنه بسوخت در بیابان

اعتراض به بی‌آبی خوزستان و واکنش‌های مردمی

حدود 13 سال پیش خبرگزاری ایسنا گزارشی در مورد بی‌آبی خوزستان منتشر کرد. در خلال این گزارش آمده بود: «مردم خوزستان از گذشته تا به امروز از مشکلات آب رنج می‌بردند. در مقاطع زمانی مختلفی، مردم با مشکل کمبود آب آشامیدنی و گاهی با مشکل شوری و کدورت آب شرب دست‌وپنجه نرم کرده‌اند». چنانچه در این گزارش و حتی در سابقه‌های آبی خوزستان دیده می‌شود، مشکلاتی که مردم این شهر در مورد بی‌آبی یا عدم کیفیت آب داشته‌اند، مختص به امروز و این لحظه نیست. این مشکل سابقه دور و درازی دارد. استانی که ۳۰ درصد آب‌های جاری کشور در آن جریان دارد از ابتدای دهه‌ی هشتاد، با وقوع خشکسالی دچار بحران شد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - محیط زیست