محیط زیست

جولان جوندگان در جوی‌های شهر

افزایش موش‌ها، آثار زیست‌محیطی و بهداشتی فراوانی به همراه دارد

اگر سری به کوچه‌ها و خیابان‌های اطراف مادی‌ها و بوستان‌های شهر بزنید و  خوب دقت کنید، جنب‌وجوش موش‌ها توجهتان را جلب خواهد کرد؛ موش‌هایی با جثه نسبتأ بزرگ که در شهر زاد و ولد کرده‌اند و خود را از زیر پوسته شهر به مقابل دیدگان شهروندان رسانده‌اند. مسئله‌ای که برای بسیاری از ما آزاردهنده است و علاوه بر آن مشخص نیست چه آثار زیست‌محیطی و بهداشتی به همراه خواهد داشت.

غرقه در فاضلاب!

گزارش میدانی اصفهان‌زیبا ازساکنان مسکن مهر دهاقان

فاضلاب انسانی در کوچه‌ها و خیابان‌های مسکن مهر دهاقان روان است؛ امــا مـسئــولان این شهرستان تدبیری نیندیشیده‌اند. یکی از اهالی می‌گوید: «نزدیک است در فاضلاب غرق شویم؛ ولی برای کسی مهم نیست!» ده‌ها حلقه چاه عمیقِ فاضلاب در اطراف آپارتمان‌ها و خانه‌های ویلایی حفر شده است. به گفته اهالی: «به دلیل شیب‌داربودن زمین، فاضلاب‌ها به هم راه پیداکرده و به آب‌های زیرزمینی رسیده‌اند.» اما متولیان امر، به مطالبه مردم، تــوجهــی نکرده‌اند. بـــه گوشه‌های این محله که نگاه می‌کنی، مخلوطی از مدفوع انسانی و مواد شوینده از جایی بیرون می‌زند: گاهی از کابل برق و زمین نمور و گاهی از جوی‌های پر از لجن! هوا آکنده از بوی تعفن فاضلاب است.

تکاپوی «آب رسانی به اصفهان بزرگ»

رضا رجبی، مجری طرح آب‌رسانی به اصفهان بزرگ در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا از وضعیت فعلی طرح و زمان‌بندی پایان آن می‌گوید

خشک‌شدن رودخانه زاینده‌رود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستان‌های اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینی‌شهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهین‌شهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجف‌آباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبه‌رو کرده است. صرف‌نظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، به‌دلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین می‌کند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیب‌پذیر، منطقی نیست.

کارشناسان از لزوم اصلاح زیرساخت‌ها برای بهبود کیفیت هوا به اصفهان‌زیبا می‌گویند

محیط‌بان خوب محیط‌بان مرده است؟

سخنی با روابط‌عمومی اداره‌کل محیط‌زیست استان اصفهان

محیط‌بان خسروی اولین نفر نبود و قطعا آخرین نفر هم نخواهد بود؛ اولین و آخرین نفر از آن‌هایی که در دشت‌ها و عرصه‌های بی‌کران و بی‌حصار که چشم، چشم را نمی‌بیند، اسیر شکارچی‌های غیرمجاز می‌شوند و برای دفاع از حیات‌وحش بی‌دفاع جان و جوانی خود را فدا می‌کنند؛ هرچند هنوز علت قطعی مرگ این محیط‌بان اصفهانی مشخص نشده، اما حدود یک ماه پیش بود که او در پارک قمیشلو برای نجات جان یک آهوی حامله با دو شکارچی غیرمجاز درگیر و مجروح شد؛ داستانی که قصه امروز و دیروز نیست و سال‌هاست که محیط‌بانان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند و از فقدان آگاهی این شکارچی‌ها رنج می‌برند. همین چند ماه پیش بود که این اتفاق برای دو محیط‌بان زنجانی نیز رخ داد و آن‌ها در درگیری با شکارچیان غیرمجاز جان باختند تا مجموع محیط‌بانان جان‌باخته ایرانی تا فروردین‌ماه جاری به 144 تن برسد.

آهوها را مثل بچه‌هایم دوست دارم

گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با مرحوم «رضاقلی خسروی»، محیط‌بان مضروب‌شده اصفهانی توسط شکارچیان، چند روز قبل از فوتش

درودیوارهای خانه سیاه‌پوش است و بنرهای عرض تسلیت، سرتاسر دیوارها را پوشانده. حجله مرگ جلوی در خانه ایستاده و نشانی است از خانه‌ای که صاحبانش، چند روزی است به عزا نشسته‌اند و صدای گریه و زاری زن‌هایش از آن‌طرف در به گوش می‌رسد. صوتِ «اذا الشمْسُ کوّرَت» «عبدالباسط» بلند است و سکوت ظهر تابستانی روستای «جهادآباد» شاهین‌شهر را سنگین کرده است. هفت روز از مرگ محیط‌بان «رضاقلی خسروی» گذشته. خانه، اما هنوز در رفت‌وآمد و شلوغ است. همه برای عرض تسلیت آمده‌اند؛ همه به‌جز: «شکارچی ضارب و خانواده‌اش که در همین روستا زندگی می‌کنند.»

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - محیط زیست