نوجوان

سواد رسانه‌ای از نان شب واجب‌تر است

منصوره مصطفی‌زاده درباره نوجوانی خودش و تأثیر کتاب و رسانه می‌گوید

«من منصوره مصطفی‌زاده هستم. تقریبا 20 سالی است که از نوجوانی‌ام می‌گذرد و باید بگویم که نوجوانی بسیار لذت‌بخشی داشتم. کار  الانم هم نوشتن است و هم نشر کتاب و چون علاقه‌مند به حوزه کتاب کودک و نوجوان هستم، در این زمینه دیگران را هم راهنمایی می‌کنم.» این‌ها حرف‌هایی است که منصوره مصطفی‌زاده در معرفی خودش می‌گوید. لابد شما هم اسم خانم مصطفی‌زاده را شنیده باشید. کسی که چندوقتی است در برنامه کتاب‌باز برای کودکان و نوجوانان، کتاب معرفی می‌کند، در صفحه اینستاگرامش از دغدغه‌های مادرانه‌اش می‌نویسد و جدیدا هم در برنامه‌ای به اسم «مامان‌ها» مجری است. این‌طور که خودش می‌گوید قبل‌تر در برنامه‌های تلویزیونی دیگر به‌عنوان مهمان حضور داشته است، اما در حوزه کتاب و کتاب‌خوانی اولین حضورش در برنامه «کتاب‌باز» بوده است.

خلق دوباره خود به‌وسیله سفر

گفت‌وگو با پیمان یزدانی، عکاس و گردشگری که برای ما از سفر می‌گوید

تصور کنید در یک خانه درندشت زندگی می‌کنید. خانه‌ای که به نظر خودتان بزرگ است، همه امکاناتی دارد، آب‌وهوای خوبی در گذر آنجاست، از هر نوع آلودگی‌ای در گزند است و در کل، شما در آن احساس امنیت می‌کنید. همین است که به‌اجبار یا به‌دلخواه هیچ‌وقت از خانه بیرون نمی‌آیید. می‌شود گفت که سال‌های سال در آن خانه زندانی هستید و تنها قلمرو شما در دنیا، آنجاست. قلمرویی که کشفیات شما محدود به همان‌جا می‌شود، اطلاعات و دانسته‌های اندکی به دست می‌آورید و از آن ترسناک‌تر اینکه گمان می‌کنید امن‌ترین و بهترین جای دنیا همین‌جاست. یا حتی ممکن است رفته‌رفته به این فکر کنید که دیگر جایی جز اینجایی که شما زندگی می‌کنید وجود ندارد. شما تنها آدم سیاره خودتان هستید یا آدم‌های کمی می‌بینید و بعد از مدتی همه‌چیز یکنواخت می‌شود.

نوجوانان از کتاب‌های خوبی که در تابستان خواندند، گفتند
معرفی رشته و شغل برنامه‌نویسی به مناسبت روز جهانی برنامه‌نویسی
مروری بر فیلم و کتاب زنان کوچک

تیمارگر پرندگان

به مناسبت روز جهانی محیط‌زیست، نوجوانی از دغدغه‌اش درباره طبیعت و پرندگان می‌گوید

شما تابه‌حال به مادرتان آسیب زده‌اید؟ مثلا سرش داد بزنید یا خدایی نکرده با مشت بزنید در شکمش؟ می‌دانم که این پرسش عجیبی است؛ اما راستش مجبور شدم برای ورود به مبحث اصلی چنین پرسش عجیب‌غریبی بپرسم تا شما کمی شوکه شوید و فکرتان قلقلک شود؛ حتی خجالت‌زده هم بشوید! از قدیم گفته‌اند که طبیعت مادر دوم انسان است؛ اما هیچ‌کدام ما این نکته مهم را جدی نگرفته‌ایم. شاید برای همین است که سالیانه چندین جنگل در آتش می‌سوزد، درختان زیادی قطع می‌شود، هزاران پرنده به دلیل غفلت ما انسان‌ها می‌میرند، حیوان‌های بسیاری شکار می‌شوند و زمین روزبه‌روز حالش بدتر می‌شود.

به‌دنبال حلقه

نگاهی به یکی از پرطرفدارترین داستان‌های قرن حاضر

«-پرواز کنید احمق‌ها!
گندالف عزیزم! با گفتن این حرف، تقریبا همه را وحشت‌زده کردی. ما با چه چیزی قرار است پرواز کنیم؟ پشت عقاب‌ها و شاهین‌های کوهستان؟ منظورت این بود همه‌مان دممان را روی کولمان بگذاریم، فرار کنیم و حتی پشت سرمان را نگاه نکنیم؟ واقعا قصدت از واردکردن من به این سفر خطرناک، ول‌کردن در حساس‌ترین جای ممکن بود؟ راه سختی را تا اینجا طی کرده‌ایم و مطمئنم حتی یک ذره هم به پایان نزدیک نشده‌ایم. قرار بود حلقه‌ها را ناپدید کنی یا خودت را؟

چند قدم فاصله تا رسیدن

بیماران فیبروز سیستیک (یک بیماری نادر ریوی) باید از بیمار مشابه خودشان شش قدم فاصله داشته باشند، وگرنه به راحتی باعث انتقال بیماری‌شان و مرگ همدیگر می‌شوند. هر چند وقت یک بار، باید برای چک‌آپ یا حتی پیوند ریه در بیمارستان بستری شوند. برای این بیماری هنوز درمان و داروی قطعی پیدا نشده و خیلی ساده می‌تواند کودکان را هم تا آخر عمرشان درگیر کند. این وضعیت ناجور برای شما آشنا نیست؟ نزدیک دو سال است کارهایی مثل سوار اتوبوس‌شدن، در آغوش گرفتن عزیزانمان، در رستوران‌ها و بدون نگرانی غذاخوردن، بیرون‌رفتن با دوستان و معاشرت مثل قبل برایمان به خاطره‌ای دور شده است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - نوجوان