عبدالمهدی رجایی

شمشیر سلطانی بر شکوه اصفهان

یک شاهد عینی از زخم‌های اصفهان می‌گوید

اصفهان بهشتی بود که در عصر قاجار به واسطه بی‌توجهی و کینه نسبت به صفویه که این قدر در میان مردم اعتبار داشت، به‌طور عمد ویران گردید. انگیزه این ویرانی حرص بود یا عداوت، یا مخلوطی از هر دو، کسی به‌درستی نمی‌داند، اما حاصل این فرایند آنکه آثار و عمارات با شکوهی مانند آیینه‌خانه، نمکدان و هفت‌دست اکنون وجود خارجی ندارند. در این متن نگاهی به این فاجعه می‌اندازیم:

مقبره کمال‌اسماعیل گمنام در پس قرن‌ها

میراثی که هفت قرن است چشم‌به‌راه سامان مانده!

چرا دو تا خیابان کمال در اصفهان داریم؟ مقبره شاعر پرآوازه ایرانی در چه حال و اوضاعی‌است و چه ماجراهایی را طی هفت قرن اخیر از سر گذرانده؟ پاسخ این سؤالات را در متن پیش رو می‌خوانید. امید که سه ارگان مسئول فکری کنند و اوضاع این میراث ارزشمند را طوری سامان دهند که در شأن شاعر مشهور اصفهان باشد. کمال الدین اسماعیل از شاعران بزرگ قرن ششم و اوایل قرن هفتم است. دیوان او بارها به چاپ رسیده است اما قسمت تراژیک زندگی او این است که این انسان والا و خردمند در سال 635 ق زمانی که قوم خون‌خوار مغول به اصفهان حمله کرده بود، به دست آنان کشته شد. در واقع او نماد مظلومیت مردم اصفهان در مقابل قومی است که تا دندان مسلح بودند. جا داشت که مقبره او در این چند قرن به عنوان سمبل ایستادگی و مظلومیت اصفهان، آراسته و بلندمرتبه می‌شد، اما گویا سرنوشت او چنین نبود.

چند قدم در کوچه کازرونی

مثلث خاطرات اصفهان؛ کازرونی، چهارباغ، نساجی

«کوچه کازرونی» نام آشنایی در خیابان چهارباغ است. از بخش‌های ناگفته تاریخ خیابان چهارباغ، ارتباطی است که این خیابان با خاندان کازرونی در اصفهان دارد. این خاندان در آبادانی و رونق چهارباغ در زمان خودشان نقش مهمی داشتند. هنوز هم دو کوچه پررونق و بزرگ چهارباغ به نام کوچه کازرونی در این خیابان خودنمایی می‌کنند. درواقع می‌توان گفت سه برند اصفهان، یعنی صنعت نساجی، خاندان کازرونی و چهارباغ در اینجا به هم می‌رسند. این متن کندوکاوی است برای تبیین این ارتباط جالب.

روند تبدیل شهر قاجاری به شهر امروزی
12 سال طول کشید تا خیابان پرماجرا و گران اصفهان ساخته شود
روایت شصت سال پیش یک روزنامه‌نگار از اوضاع مهم‌ترین معبر اصفهان

لنجان؛ جان اصفهان

یکی از مناطق مهم جنوب غربی استان اصفهان را بهتر بشناسیم

از پل تاریخی «زمان‌خان» که مرز میان چهارمحال‌وبختیاری و اصفهان است، تا بیایید به دیوارهای شهر اصفهان، منطقه‌ای است که آن را لنجان می‌گویند. این دشت وسیع، زاینده‌رود را دربرگرفته و قدم‌به‌قدم با آن جلو می‌آید تا به شهر اصفهان واردشود. «لنجان از نظر تقسیمات اداری در دوره‌های مختلف تاریخی تغییرات فراوانی به خود دیده است و در حال حاضر در سه شهرستان فلاورجان، مبارکه و لنجان پراکنده شده است، اما در تقسیم‌بندی کلی که با توجه به وضعیت توپوگرافی لنجان صورت گرفته و سابقه آن به دوره صفویه باز می‌گردد، از این منطقه به نام بلوک لنجان و النجان یاد شده که شامل دو قسمت لنجان علیا (لنجان) و لنجان سفلی (النجان) بوده است. هر دو را با هم لنجانات می‌گویند.

سفر مجازی به گلپایگان

مقصد جذاب طبیعی و فرهنگی استان اصفهان را از زاویه‌ای نو ببینید

شــهــر گلپایگان یــکی از مراکز مهم فرهنگی ایران در دوران معاصر است. ده‌ها شخصیت فرهنگی و علمی که از این شهر برخاسته و بر جهان دانش پرتوافکن شده‌اند، دلیل این سخن است. این شهر به همراه همسایه‌اش، خوانسار، یکی از ییلاق‌های خوش‌آب‌وهوای اصفهان است که می‌تواند گردشگران اصفهانی را در ایام گرم تابستان به خود جذب کند؛ شهری که در اصل باغ بزرگی است از جوی‌های روان و زیبایی‌های طبیعی و غیر قابل وصف که در دامنه کوه‌های زاگرس، طبیعت دوستان را به خود می‌خواند.

ادب جهانی اصفهان چطور زاده شد؟!

نگاهی به تاریخ پرفراز‌و‌نشیب دبیرستان مشهور نصف‌جهان

یکی از اثرات ماندگار حضور هیئت‌های تبلیغی مسیحی در شهر اصفهان، که عمدتا در جلفا سکونت داشتند، تأسیس دبیرستان ادب است. اثر دیگر آن‌ها برپایی بیمارستان مرسلین یا عیسی‌بن‌مریم کنونی است که هر دو مؤسسه تا به روزگار ما نیز مشغول به کار هستند.

 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عبدالمهدی رجایی