محمدرضا رهبری

بار سنگین اقدامات غلط دولت‌های گذشته بر دوش اصفهان

محمد نورصالحی: با نگاه «برخورداری»، به اصفهان ظلم شده است
رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با بیان اینکه آب موردنیاز استان را نمی‌توان در شهر و داخل استان تأمین کرد و به‌طور حتم حمایت ملی می‌خواهد، گفت: استان اصفهان در گذشته با کمبود آب روبه‌رو نبود؛ اما با اقدامات غلط دولت‌های گذشته این مشکلات و مسائلی همچون فرونشست به دلیل کاهش منابع زیرزمینی و آلودگی هوا به دلیل استقرار صنایعی که آلاینده هستند، به اصفهان تحمیل شده است. 
 

مترجم پیام آسمانی برای اهالی زمین

عظمت شهیدبهشتی در قامت یک ملت بود

در نسبت امام خمینی و شهید بهشتی، امام‌خمینی دارای دو ساحت بود. 

به بهانه اجرای نمایش گالیله ، نوشته و کار محمد رضا بزرگ زاد در مجتمع فرشچیان اصفهان
به بهانه درگذشت بهروز بدخشان، فعال ادبیات داستانی اصفهان

حضورِ غیابی

مروری اجمالی بر آثار زنده‌یاد محمدرحیم اخوت

محمدرحیم اخوت چهره نام‌آشنایی در فضای فرهنگی‌هنری اصفهان است که در چند دهه اخیر حضور اثربخشی در فضای فرهنگی این شهر داشته است. مدتی بود که او به دلیل بیماری، در مجامع ادبی و هنری حضور نداشت و اتفاقا همین موجب شده بود بیش از آنکه به او بیندیشیم به آثارش و حیات ادبی ناشی از آن فکر کنیم. او حاضر غایبی بود که بسیاری مواقع دلتنگش می‌شدیم و جز مطالعه حاصل کارش که بیشتر و اغلب در کتاب آمده بود، چاره‌ای نبود؛ اما حاصل کار او چه بود؟ زیست هنرمندانه‌اش که کتاب‌های منتشرشده‌اش بخشی از آن بود، «حاصل» هفتادوشش سال زندگی‌اش بود.

نمایش گالیله، پیشنهادی برای تئاتر اصفهان

به بهانه اجرای نمایش گالیله ، نوشته و کار محمد رضا بزرگ زاد در مجتمع فرشچیان اصفهان

نمایش گالیله یک نمایش تاریخی نیست چرا که گالیله شخصیتی  فقط برای یک دوره تاریخی نیست. او گالیله همه دوران هاست...
اجرای محمد بزرگ زاد از گالیله اجرای نمایشنامه شناخته شده برشت نیست برای همین با هوشیاری نمایش گالیله نامیده شده نه زندگی نامه گالیله. در این یادداشت دو هدف یا دو پرسش را پی می گیرم یک اینکه اجرای بزرگ زاد چه نسبتی با نمایشنامه معروف برشت دارد ؟ دوم اینکه این اجرا در جغرافیای فرهنگی اصفهان چه اهمیتی دارد؟

از پشت پنجره‌ی بسته و پرده‌ی کشیده به کجا می‌شود نگریست؟

نگاهی به نمایش پُک

آدم‌هایی پشت پنجره‌اند و به جایی نگاه می‌کنند. اصلا نگاه نمی‌کنند. از پشت پنجره‌ی بسته و پرده‌ی کشیده کجا را می‌شود دید؟ آن هم پنجره‌ی بسته‌ای که فقط یک لحظه یکی از پره‌های پرده را دستی کنار می‌زند و به بیرون نگاه می‌کند. به بیرون نگاه می‌کنند یا به درون خود نگاه می‌کنند این‌ها؟ کاوه این سوی پنجره‌ی بسته غرق رویاست. سیاوش و لیلا پشت پنجره بسته چقدر اجازه می‌دهند ما آنها را بشناسیم یا آنها بیرون از خود را بشناسند تا واقعیت پیرامونی را ببینند ؟ تصویر پنجره‌ها و آدم‌های پشت پنجره  با همه‌ی شباهتشان به پنجره‌ها، خبر جدایی از یکدیگر را می‌دهد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - محمدرضا رهبری