نفیسه حاجاتی

ما به جنگ نیاز داشتیم، نه جنگ به ما!

روایت حجت‌الاسلام «علیرضا باطنی» از مدرسه «ملاعبدالله» اصفهان تا عملیات«کربلای چهار»/ بخش اول
می‌گوید هفده سالم بود، رفتم جبهه؛ اما چهره‌ام، بیست-بیست‌ویک‌ساله، نشانم می‌داد. پنجم ابتدایی را که می‌خواند، مدرسه را کنار می‌گذارد و راه «حوزه» را پیش می‌گیرد و در امتداد آن راه «انقلاب» و «جنگ» را...! انقلاب که پیروز می‌شود، مسئولیت مدرسه علمیه «ملاعبدالله» را بر دوشش می‌گذارند؛ همان مدرسه‌ای که هنوز هم در انتهای بازار میدان امام، جا خوش کرده و چراغش روشن است! سال 59 در میان همه فعالیت‌های علمی، تبلیغی و فرهنگی که اینجا در اصفهان داشته است، «غیررسمی» راه «گلف» و «آبادان» را پیش می‌گیرد و چندماهی را به رتق‌وفتق امور جنگ در همان حوالی می‌پردازد؛ اما به‌مرور احساس می‌کند حضور چندماهه‌اش در جبهه به فعالیت‌هایش ضربه می‌زند و همین می‌شود که بیشتر «اصفهان» می‌ماند و منتظر تا عملیاتی طراحی شود و «رزمی تبلیغاتی» برود جبهه! او جنگ را از «شکست حصر آبادان» شروع می‌کند و تا «کربلای چهار» پیش می‌برد و بعدازآن به «اسارت» و چهارسال زندگی در خاک عراق می‌رسد، که سال‌ها پیشش دومرتبه، از آن فرار کرده بود. روایت حجت‌الاسلام «علیرضا باطنی» از آن سال‌ها، ساعت‌ها زمان می‌خواهد و یک دل سیر گوش؛ ما اما در یک گفت‌وگوی سه‌ساعته با این رزمنده روحانی، تنها توانستیم تا قبل از اسارتش را روایت کنیم و باقی حرف‌ها از آن سال‌ها بماند برای فرصتی دیگر!

ضرورت حرکت به سمت توسعه پایدار ساختمان‌ها

توسعه پایدار بدون توجه به شهرها و شهر‌نشینی، بی‌معنی خواهد بود
یکی از مهم‌ترین مزایای استفاده از انرژی خورشیدی کاهش هزینه‌ها و حتی فروش برق اضافه تولیدی است؛ چرا که از این طریق هزینه‌های تحمیلی بر کشور و جامعه به شدت کاهش می‌یابد همچنین با این اقدام، نه تنها در صورت‌حساب برق صرفه‌جویی می‌شود، بلکه اگر برق بیشتری تولید شود، مازاد آن دوباره به شبکه منتقل و برای این مقدار مبلغ پاداشی توسط شرکت برق پرداخت خواهد شد. با توجه به اینکه سیستم‌های انرژی خورشیدی به طور کلی نیاز به تعمیر و نگهداری زیادی نداشته و حتی هیچ‌گونه سر و صدایی ندارند، تکنولوژی استفاده از انرژی خورشیدی روز‌به‌روز در حال توسعه بوده و تاکنون در سیستم‌های کوچک و بزرگ مانند نیروگاه‌ها، بخش کشاورزی، تجارت، منازل، لوازم شخصی و تزئینی به کمک مردم آمده است و بعضا در صعب‌العبورترین نقاط نیز توانسته نیازهای آن‌ها را برطرف سازد.
سقاخانه‌های نقاشی، بازار فرش، سردر جورجیر و 37سقاخانه دیگر احیا می‌شوند
نمایشگاه «به سوی امید» با حضور وزیر امور خارجه لهستان افتتاح شد
نگران باشیم، شاید اصفهان نجات پیدا کند!

آغاز نهضت احیای سقاخانه‌های اصفهان

سقاخانه‌های نقاشی، بازار فرش، سردر جورجیر و 37سقاخانه دیگر احیا می‌شوند
مــراســم رونــمایــی از «سقاخانه نقاشی» آغاز ماجرایی بود که قرار است به احیای 40 سقاخانه دیگر در سال جاری بینجامد؛ ازجمله سقاخانه روبه‌روی سردر جورجیر و سقاخانه بازار فرش. در گفت‌وگو با محمدعلی ایزدخواستی، مــدیــرعــامــل سازمان بهسازی و نوسازی شهرداری اصفهان، دربــاره مــخــتــصــات جــریــان احیای سقاخانه‌ها پرسیدم و او از تشکیل «کمیته سقاخانه‌ها»، شناسایی 120 سقاخانه در منطقه 3 شهرداری اصفهان و تلاش برای احیای کالبدی و اجتماعی سقاخانه‌های اصفهان خبر داد.

روایت پناه اصفهان؛ آموزه‌ای برای جهان

نمایشگاه «به سوی امید» با حضور وزیر امور خارجه لهستان افتتاح شد
«پناه‌دادن به بی‌پنـاهان را از اصفهـان یاد گـرفته‌ایم»؛ این جملـه، مهــم‌تریــن و جـالب‌توجه‌تـرین جملـه‌ای بــود کــه در افتتاحیه نمایشگاه «به‌سوی امید» از زبان وزیر امور خارجه لهستان شنیدیم. عصر دوشنبه، 19 اردیبهشت ماه دومین رویداد بین‌المللی هفته فرهنگی اصفهان با حضور پرتعداد مهمانان لهستانی و سفیر لهستان در ایران، برگزار و «نمایشگاه اسناد کودکان لهستانی در مسیر سفر به اصفهان» به میزبانی حوزه هنری استان اصفهان در عمارت سعدی، رسما آغاز به کار کرد.
 

اگر عباس بهشتیان زنده بود...‌

نگران باشیم، شاید اصفهان نجات پیدا کند!
نیم‌قرن پیش، عباس بهشتیان زیر پل خواجو رو به زاینده‌رود، بدون اینکه به دوربین نگاه کند، گفت: «از اینکه ماشین‌ها روی پل خواجو رفت‌وآمد می‌کنند، خجالت می‌کشم.». خانه ابدی او حالا در حیاط تکیه میرفندرسکی تخت‌فولاد است؛ درحالی‌که تلاشش برای منع عبور ماشین از روی پل‌های تاریخی به ثمر نشست. نامه‌ها نوشت، با مسئولان باواسطه و بی‌واسطه صحبت کرد و دست‌آخر وقتی دید نمی‌شود، در روزی که قرار بود تانک‌ها برای یک مانور نظامی از روی سی‌وسه‌پل عبور کنند، دلش طاقت نیاورد و فریاد زد که جلوی ورودی پل می‌خوابد و برای این مانور باید از روی او رد شوند تا به تنِ رنجور پل صفوی برسند و شد آنچه او می‌خواست. حالا در آغازین روزهای قرن نوی شمسی، در این روزهای اردیبهشتی که به نام هفته فرهنگی اصفهان می‌خوانیمش، از خودمان بپرسیم باید از چه خجالت بکشیم و برای تصحیح کدامین تصمیم‌ها و روندهای غلط تلاش کنیم؟ نیم‌قرن دیگر که خیلی‌هایمان نیستیم، نتیجه کدام تصمیم، حال میراث و حال مردم اصفهان را بهتر خواهد کرد؟!
 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - نفیسه حاجاتی