نصف جهان، سرزمینِ امید و خیال

گزارش اصفهان زیبا از افتتاحیه سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان با شعار سینما سرزمین خیال

سفینه فضایی روی سالن اجلاس می‌نشیند و مهدی سلوکی، مجری برنامه، از داخل آن با شکل و شمایل یک فضانورد از سفینه فرود می‌آید و می‌گوید: «خانم‌ها، آقایان، بچه‌های سرزمین خیال سلام ... .» نفسش که تازه می‌شود می‌گوید: «بچه‌ها می‌دانید چرا من امشب با لباس آدم‌فضایی به اینجا آمده‌ام؟ چون سفری به فضا داشتم و ماجراهایی را آنجا دیدم که گفتنی و شنیدنی است و امشب در طول برنامه برایتان درباره‌اش می‌گویم... .»

شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۰

سپس تصاویری از بناهای تاریخی شهر اصفهان مانند منارجنبان، پل خواجو، شیرهای سنگی، چهل‌ستون، سردر بازار قیصریه و میدان نقش‌جهان نمایش داده می‌شود و آغاز جشنواره با بازی و شادمانی کودکان درحالی‌که یکی از کودکان نماد جشنواره یعنی پروانه را با دستانش بالابرده، ادامه پیدا می‌کند.
پس از حضور مجری، قطعه‌ای ترکیبی از هنرهای نمایشی، موسیقی و نمایش عروسکی اجرا می‌شود که با تم فضایی و خیال انگیز سعی در تصویرسازی و گفتن از ژانرهای مختلف سینما و خیال‌انگیز بودنش دارد. پخش کلیپی با صدای یک راوی کوچک بخشی دیگر از برنامه است که هر بار فیلم‌های بخش‌های مختلف را معرفی می‌کند. فیلم‌های بخش‌های مسابقه سینمای ایران و بین‌الملل، فیلم‌های کوتاه داستانی، پویانمایی کوتاه و کرونا روایت با صدای راوی کوچک در مراسم افتتاحیه معرفی می‌شوند. در آیینی که جمعه شانزدهم مهرماه ساعت  18:30 در سالن همایش‌های بین‌المللی اصفهان برگزار و به‌صورت زنده از پلتفرم تیوا، صفحات رسمی جشنواره و شبکه اصفهان نیز پخش می‌شود، حالا پای سخنان دبیر جشنواره سی و چهارم می‌نشینیم.

جشنواره سی‌وچهارم تقدیم به علی لندی

«علیرضا تابش» دبیر سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی کودکان و نوجوانان ضمن تبریک ماه ربیع‌الاول و روز جهانی کودک، متن سخنرانی خود را به شرح زیر قرائت می‌کند: «این دوره از جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان و المپیاد فیلم‌سازی نوجوانان ایران را در روزهایی آغاز می‌کنیم که بهترین نام برای آن دوران آغازها و پایان‌هاست. جشنواره امسال به یک روایت، آخرین جشنواره قرن و به روایت دیگر نخستین جشنواره قرنی جدید محسوب می‌شود؛ قرنی که در آستانه آن ایستاده‌ایم سرشار از فرصت‌ها، تهدیدها و واقعیت‌هایی نوین است که مخاطبان امروز جشنواره سرنوشت کشورمان را با ملاحظه تمام این شرایط رقم خواهند زد. این دوره از جشنواره را می‌توان جشنواره عرضه محصولات سینمایی برای مهم‌ترین نسل قرن آینده دانست، نسلی که باید کشور را در دنیای نو بازتعریف کند و از قدرت، فرهنگ، غرور و هویت ایران اسلامی پاسداری کند. کشورم و جهان این قرن نو را با بیماری همه‌گیر و سوگواری آغاز کرده‌اند، بحران کرونا نخستین خاطره جمعی نسلی است که مخاطبان فیلم‌های این دوره از جشنواره محسوب می‌شوند. اگرچه مصیبت‌های ناشی از این پاندمی، سهمگین و اندوهناک است، اما دست‌کم این تضمین را برای ما به همراه دارد که نسل آینده از همان کودکی، کلنجاررفتن با سختی و شرایط ناگوار و ارزش همکاری و کار گروهی در مواجهه با بحران‌های بزرگ را تجربه کرده و آموخته است. این نسل، نسلی متفاوت خواهد بود که بنا بر همین تفاوت، به هنر و آثاری متفاوت نیز نیاز خواهد داشت و دنیایی بسیار متفاوت با نسل‌های پیشین را پیش روی خود تجربه خواهد کرد. امید من آن است که هنرمندان و فیلم‌سازان این سال‌های ما منطبق با این شرایط جدید و بر مبنای التزامات این عصر نو آثارشان را طراحی و تولید کرده باشند. آنچه بر عهده ما بوده و هست، طراحی و اجرای جشنواره‌ای هم‌طراز با قرن جدید بود که تلاش کرده‌ایم با به‌رسمیت‌شناساندن ظرفیت‌های فضای مجازی، نواندیشی در طراحی بخش بین‌المللی، دسترس‌پذیرکردن جشنواره برای همه گروه‌ها و به‌خصوص معلولان، فراگیری جشنواره در همه کشور به‌صورت فیزیکی و برخط و افزودن بخش‌های مرتبط با رسانه‌های نوین، به آن هویت جدید ببخشیم.»
 او ادامه می‌دهد: «امید دیگرم آن است که این مسیر در سال‌های آینده به شکلی مستمر ادامه داشته باشد و نام زیبای اصفهان بر تارک این رویداد مهم سینمایی بدرخشد. در تمام این سال‌ها و به‌خصوص  این چند سالی که به‌صورت ویژه در جایگاه دبیر در خدمت هنرمندان گران‌قدر و کودکان و نوجوانان کشورم بودم، جز امید و پویایی و توان، دریافت دیگری از این نسل نداشتم. اطمینان دارم آینده‌ای که این نسل در طول قرن پیش‌رو خلق خواهند کرد، آینده‌ای جذاب و دوست‌داشتنی‌تر از امروز خواهد بود. شاید این نوید بهترین پایان برای سخنانی باشد که چه‌بسا برای آخرین بار به‌عنوان دبیر جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان ایران در مراسم افتتاحیه این جشنواره در اصفهان زیبا ایراد خواهم کرد. امیدوارم زحمات خالصانه همکاران ما در این دوره از جشنواره به مذاق کودکان و نوجوانان کشورم خوش آید و روزهای شیرینی را در ذهنشان رقم زند.
سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان در شرایطی برگزار می‌شود که 51 هزار کودک ایرانی در غم ازدست‌دادن پدر و مادر عزیزشان به خاطر کرونا سوگوارند و بی‌سرپرست شده‌اند. جامعه هنری ایران در برابر آینده این کودکان معصوم خود را مسئول می‌داند و در همین‌جا به همه این کودکان ادای احترام می‌کنم و جشنواره امسال را بانام و یاد نوجوان قهرمان و ایثارگر علی لندی افتتاح خواهیم کرد.»

 پروانه‌ها ترسی از آتش ندارند!

یاد علی لندی، نوجوان ایذه ای که امسال برای نجات دو هموطنش جان باخت حال و هوای افتتاحیه جشنواره را جوری دیگر رقم زده است و جشنواره امسال همان‌طور که دبیر جشنواره هم گفت اسم و رسم او را بر خود دارد. هر کدام از بچه‌های حاضر در سالن یک صورتک شهید لندی بر دست و گاهی بر چهره دارند تا لبخند زیبای نوجوان فداکار ایرانی در بزرگ‌ترین رویداد فرهنگی هنری کودکان و نوجوانان ماندگار شود و البته در این بخش حاضران به احترام علی لندی و همه کودکان و نوجوانان قهرمان میهنمان، می‌ایستند.
محمدسلوکی دوباره با روایت شیرین و رنگ رنگ قصه آدم‌های فضایی روی صحنه می‌آید و از قصه‌های آدم‌هایی می‌گوید که نه تن‌تن نه بتمن نه قهرمانان دیگر هیچ‌کدام برایشان دست نمی‌زنند و بچه‌ها و حاضران در پس زمینه انیمیشن آدم‌فضایی‌ها را با رنگ‌ها و قیافه‌های خاص و جذاب می‌بینند.

 اصفهان، امانت است

در ادامه این برنامه «علی قاسم‌زاده» شهردار اصفهان، با همراهی چند نوجوان و یک خردسال روی صحنه می‌آید و اظهار می‌کند: «خوشحالم که اولین مواجهه من با مردم شهرم در این‌چنین اتفاق بزرگ فرهنگی هنری شکل گرفت و توانستم از این رهگذر چنددقیقه‌ای را خدمت شما عرض ادب و احترام داشته باشم.» او ادامه می‌دهد: «اصفهان همیشه شهر زندگی بوده است و امیدواریم بتوانیم در آینده نیز اصفهان را برای زندگی و شرایط زندگی بهتر بسازیم. اصفهان امانتی است که به دست ما رسیده و باید این امانت را دست‌به‌دست به آیندگان بسپاریم.»
شهردار اصفهان تصریح می‌کند: «فرصتی پیش‌بینی‌شده بود تا من دقایقی را در خدمت شما عزیزان باشم اما می‌خواهم که این فرصت بین من و شهرداران آینده تقسیم شود و هم من با شما صحبت کنم و هم چند دقیقه‌ای را در خدمت عزیزانی باشیم که به‌عنوان نمایندگان نسل آینده، شهرداران آینده این شهر خواهند بود تا از زبان آن‌ها مطالبی را بشنویم.»
قاسم‌زاده می‌افزاید: «تنها نکته من درباره جشنواره این است که جشنواره از یک رخداد هفتگی باید به یک جریان مستمر تبدیل شود؛ جشنواره‌ای که سی‌وچهار سال استمرار و امتداد داشته و توانسته جریان پیدا کند، قطعا این استعداد را دارد که بتواند به یک جریان مستمر در طول سال تبدیل شود و وقتی این اتفاق خواهد افتاد که ان‌شاء الله دبیرخانه دائمی جشنواره در شهر ما مستقر شود و کودکان و نوجوانان به‌جای هفته جشنواره در طول سال بتوانند از طریق ارتباط با دفتر دائمی جشنواره، شاهد اتفاقات خوب در حوزه هنر سینما باشند که نهایت و تبلور آن در رخداد هفته جشنواره در سال آینده خواهد بود.»

 آرزوی شهرداران بیست‌وپنج سال آینده اصفهان

بعد از سخنان شهردار اصفهان، تعدادی از کودکان و نوجوانان که در کنار علی قاسم‌زاده ایستاده اند، درحالی به ایراد سخن می‌پردازند که خود را در مقام شهردار اصفهان در 25 سال آینده تصور می‌کنند و اولین نوجوان از همه حاضران درخواست می‌کند که اصفهان در 20 سال آینده را تصور کنند که او شهردار اصفهان است. سپس می‌گوید: «وقتی بچه بودم همیشه فکر می‌کردم که بزرگ شدم چه‌کاره می‌شوم، پلیس یا آتش‌نشان یا بازیگر و یا ابرقهرمانی مثل سوپرمن و اسپایدرمن و بتمن، اما الان فهمیدم که لازم نیست حتما بزرگ بشوم تا یک قهرمان باشم چه‌بسا نوجوانان زیادی در سن من قهرمان هستند مثل شهید علی لندی که از جان خودش گذشت و به درون آتش رفت و جان دو نفر را نجات داد. علی لندی به شهادت رسید اما نشان داد که حتما لازم نیست بزرگ باشید یا کار خاصی انجام دهید و قهرمان باشید. من بیست سال آینده شهردار اصفهان هستم و شعار را من این است که من برای وصل می‌آیم؛ وصل نوجوان و جوان به شهری قهرمان‌پرور.» سپس «هانیه رفیعی» به‌عنوان شهردار 25 سال آینده تصریح می‌کند: «یکی از آرزوهای ما نوجوانان دهه هشتادی و کودکان دهه نودی این است که زاینده‌رودمان همیشه پرآب و همیشه زنده‌رود باشد. من اگر در آینده شهردار اصفهان شوم، این آرزوهای کودکان و نوجوانان را برآورده می‌کنم.»
«محمدپرهام ایزددوست» با یک درخواست سخنان خود را شروع می‌کند و می‌گوید: «لطفا چند ثانیه چشم‌های خودتان را ببندید. امروز می‌خواهیم خیال کنیم، تصور کنیم می‌خواهیم وارد رؤیایی شویم که چندان از ما دور نیست، می‌خواهیم امروز به دو شهر سفر کنیم؛ شهر اول شهری است که تمام آثار تاریخی آن نابود شدند، طبیعت در آنجا معنایی ندارد و به نابودی رفته و از آلودگی  به ما آدم‌ها امان نفس نمی‌دهد. حالا به شهر دیگری سفر می‌کنیم؛ شهری که آثار تاریخی آن بعد از چهارصد سال هنوز پابرجاست، طبیعت سرسبز و دیدنی آن تمام مسافرها و توریست‌ها را از هرکجای جهان به خود جذب می‌کند، هوای آن پاکیزه‌ترین هوای دنیاست. حالا چشم‌های خود را باز کنید. شما کدام‌یک از این شهرها را ترجیح می‌دهید؟ شهر اول یا دوم؟ صددرصد شهر دوم. من محمد پرهام ایزددوست به‌عنوان شهر بیست‌وپنج سال دیگر طبیعت سالم، هوای پاکیزه و محافظت از آثار تاریخی را سرلوحه کارم قرار می‌دهم و از تمام مسئولان می‌خواهم که همین الان فضا را برای من به‌عنوان شهردار بیست‌وپنج سال آینده فراهم کنند. به امید روزی که شهر اصفهان لقب پاکیزه‌ترین شهر جهان را به خود اختصاص دهد.»
«هانیه صالحی» نیز اظهار می‌کند: «من هانیه صالحی فردی هستم که در آینده‌ای نه‌چندان دور قرار است شهردار شما شود. امیدوارم وقتی‌که به این جایگاه رسیدم بتوانم آن مشکلی که در ذهنم هست را برطرف کنم و آن مشکل این است که می‌خواهم تبعیض را از بین ببرم، تبعیضی که ما را اذیت می‌کند و سن نمی‌شناسد. منظورم اختلاف‌هاست و تبعیض‌هایی که باعث می‌شود مثلا یک دانش‌آموز چون پولدار است در مدرسه عالی درس بخواند ولی آن بنده خدایی که پول ندارد نه؛ پس من می‌خواهم این تبعیض را از بین ببرم تا بتوانیم با آرامشی که همه ما می‌خواهیم زندگی کنیم و از امکاناتمان بهره ببریم.»
«محمد صالحی» دیگر نوجوانی بود که اعلام می‌کند: «من در سال 1430 جانشین شهردار کنونی اصفهان خواهم شد و امیدوارم جانشین خوبی باشم و تصمیم دارم بیشتر به کودکان بپردازم. کودکان در کودکی باید بازی کنند، بازی برای کودکان یعنی زندگی‌کردن. امیدوارم روزی برسد که  پارک‌ها زیاد شود، اسباب‌بازی برای بچه‌ها زیاد شود و بچه‌ها هیچ دغدغه‌ای برای بازی کردن نداشته باشند و بهترین روزهایشان را در کودکی سپری کنند و از بچگی‌شان خیلی خوب بهره‌مند شوند و هیچ کودکی در جهان غم نداشته باشد.»
در ادامه، علی قاسم‌زاده، شهردار اصفهان ضمن تشکر از این کودکان که اصفهانِ سال‌های آینده را معرفی کردند تصریح می‌کند که بعضی از آن‌ها استعداد این را دارند که کلید شهر را زودترهم به آن‌ها تحویل دهم.

 به یاد 51 هزار کودک داغدار کرونا   

پخش کلیپی در ادای دین به 51 هزار کودکی که با کرونا خانواده‌هایشان را از دست دادند از بخش‌های دیگر برنامه است. شاید بایستی بیش از همه به بچه‌ها یاد داد که با وجود تمام اتفاقات بد، زندگی ادامه دارد. پس حالا و حتی وقتی که دوباره مجری با بینندگان آنلاینش خداحافظی می‌کند ماجرای جذاب وخیال‌انگیز سینما با بچه‌ها ادامه می‌یابد ... .

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.