آنتی‌بیوتیک علیه‌ دستگاه تنفسی

تحلیلی بر سیستم ایمنی بدن از بدو تولد

بدون اینکه به عوارض آنتی‌بیوتیک فکر کنیم، از آن زیاد  استفاده می‌کنیم. نوزادان نیز از این مورد محروم نمانده و مصرف برای آن‌ها گاه عادی شده است! این در حالی است که سیستم دفاعی اطفال و در پی آن دستگاه تنفسی آن‌ها به خطر می‌افتد. برای آگاهی از این قضیه، به نظریه حکیم سیدمحمد موسوی، محقق طب سنتی، می‌پردازیم.

دوشنبه ۰۶ دی ۱۴۰۰

نوزاد پس از تولد دارای سیستم دفاعی ضعیفی است که نیاز به تغذیه از شیر مادر دارد. وجود حمایتی مادر و آرامشی که به نوزاد می‌دهد نیز در سیستم دفاعی نوزاد نقش دارد؛ ولی در اینجا ما از زاویه‌ای دیگر به سیستم دفاعی نوزاد نگاه می‌کنیم.

سیستم دفاعی نوزاد

بدن نوزاد بسیار حساس بوده و از آن حساس‌تر دستگاه تنفسی نوزاد است. این سیستم دفاعی باید با برخورد با انواع میکرب‌ها و ویروس‌ها به تدریج قدرت رویارویی با بیماری‌ها را پیدا کند. ابتدا آنتی‌بادی‌های موجود در شیر مادر به سیستم دفاعی نوزاد کمک می‌کند؛ اما کم‌کم باید خود به مقابله بپردازد. سیستم دفاعی با کمک شیر مادر تا مدتی در مبارزه با ویروس‌ها و موجودات موذی و بیماری‌زا به میدان می‌آیند و در این میان بیماری‌های ساده کودک را وادار می‌کند تا به جنگ با عوامل غریبه برود!
ایــن جـــنــــگ به رزمـایش‌هـای نـظـامی ارتـش‌هـای دنیا بـــی‌شـــبـــاهــــت نیست. نوزاد پس از مبارزه با بیماری، روش نفوذ بیماری را شناسایی کرده و پس از پیروزی بر آن، تمام تاکتیک‌ها و روش‌های دشمن را به حافظه می‌سپارد و برای مبارزه بعدی آماده‌تر می‌شود.
هرچه نوزاد بزرگ‌تر می‌شود، این سیستم به روش‌های جدیدتری برای مقابله با عوارض عوامل خارجی مجهز می‌شود. به عنوان مثال اگر میکرب‌های مولد عفونت به بدن نوزاد بیشتر دستگاه حساس تنفسی او را مورد حمله قرار می‌دهند، چنانچه بدن نوزاد سالم و قوی باشد، از شیر مادر تغذیه کرده باشد و دوران جنینی خوبی را طی کرده باشد، به راحتی حمله دشمن را دفع می‌کند. به طوری که سرگذشت نبرد با بیماری را به حافظه سیستم دفاعی منتقل می‌کند. این مثال برای واکسیناسیون‌ها نیز کاملا صدق می‌کند.
روش‌های درمانی برای کمک به نوزاد در این مرحله بسیار مهم است. در این بین، طب پایه سنتی ایران هرگز با داروهای قوی و پرعارضه در این مبارزه شرکت نمی‌کند. طب ایرانی مانع درگیری سیستم دفاعی نوزاد با میکرب‌ها و ویروس‌ها نمی‌شود؛ بلکه به نوزاد کمک می‌کند تا بهتر به مبارزه بپردازد. طب سنتی این کار را از طریق داروهای کمکی و از طریق تغذیه مادر آن طور که در شیر مادر اثر بگذارد، انجام می‌دهد.

ورود آنتی‌بیوتیک و چراغ‌قرمزهای آن

وقتی پزشکان غربی آنتی‌بیوتیک را ده‌ها سال است برای نوزادان تجویز می‌کنند، در حقیقت سیستم دفاعی آن‌ها را از میدان مبارزه خارج می‌کنند و با دارو بیماری را از بین می‌برند. در این حالت هیچ شناختی از روش‌های نفوذ دشمن به‌دست نمی‌آید. نوزاد موقتا از بیماری رهایی می‌یابد؛ اما در کمترین زمان دوباره همان بیماری یا مشابه آن به سراغش می‌آید. این بار هم داروهای شیمیایی وارد بدن نوزاد می‌شود و با بیماری می‌جنگد و به سرعت آن را از بین می‌برد. با این حساب سیستم دفاعی نوزاد هیچ تمرینی در این مبارزه نکرده است؛ این در حالی است که داروهای شیمیایی سیستم دفاعی بدن را با عوارض منفی خود تضعیف می‌کند. دستگاه تنفس به خشکی گرایش شدید پیدا می‌کند. حساسیت‌ها و آبریزش‌های فصلی و غیرفصلی شروع می‌شود و آنتی‌بیوتیک‌های قوی‌تر تجویز می‌شود؛ سپس ناراحتی‌های ریه و آسم کودکان از راه می‌رسد و کودک هر سال از اول پاییز و در فصل زمستان دائم در حال سرماخوردگی و نفس‌تنگی است.

و سرانجام

اکثرا بر این باورند تا کودک به سن بلوغ برسد خودبه‌خود خوب می‌شود؛ اما در سن بلوغ اندام‌های بدن رشد سریع‌تری از دوران کودکی دارند و بافت‌های جدیدی در بدن تولید می‌شود. بدیهی است که اندام‌های تنفسی هم رشد بیشتری می‌کنند و ممکن است بدن تازه‌به‌بلوغ‌رسیده از این بیماری‌ها رهایی یابد که البته این مورد در همه افراد صادق نیست. برخی از این افراد بیماری‌های تنفسی را با خود تا سنین بالا به همراه می‌برند.
درســــت است که کشـف آنتی‌بیوتیک‌ها تـحول بزرگی در سیستم پزشکی دنیا ایجاد کرد؛ اما طب غربی با تکیه بر روش آزمون و خطا میلیون‌ها کودک و مرد و زن را آزمایش کرد تا آنتی‌بیوتیک‌های کم‌خطر را شناسایی کند.
طب غربی پس از رنسانس خود را یکه‌تاز عرصه علم و فناوری می‌دید و هر چند خدماتی برای بشر به ارمغان آورد، اما چون فاقد عقلانیت لازم برای توسعه بهداشت و سلامت برای نسل بشر بود، به انحراف گرایید و اکنون مردم دنیا گرفتار پیامدهای بیماری‌ها و رشد روزافزون آن هستند.
یکی دیگر از عوارض داروهای شیمیایی، غلبه مزاج خشک بر اندام‌های تنفسی در مرتبه اول و تمام بدن در مرحله دوم است؛ اما دستگاه تنفس در تمام انسان‌ها بسیار مهم و حساس است؛ چه برسد به دستگاه تنفسی نوزادان و کودکان که ضعیف‌تر است.
غلبه خشکی در دستگاه تنفس نوزادان زمینه را برای سینوزیت و آسم کودکان فراهم می‌کند و به جرئت می‌توان گفت که علت شیوع آسم کودکان و انواع حساسیت‌های مزمن فصلی همین روش‌های غلط درمانی است.
به هر حال ممکن است تا هنگام بلوغ به دلیل رشد اندام‌های بدن از جمله دستگاه تنفس بسیاری از نواقص برطرف شود؛ ولی اگر هنگام بلوغ هم خوب شود، نسبت به کسی که دوران کودکی سالمی را گذرانده بسیار متفاوت است.

سیستم درمانی برای نوزاد یا کودک

سیستم درمانی برای نوزادی که دچار سرماخوردگی و عفونت بینی شده و ممکن است تب هم کرده باشد، به شرح زیر است:
با خوراندن ذره‌ای ترنجبین که در کمی آب جوشیده حل شده باشد از یبوست پیشگیری می‌شود. اگر بچه تب  دارد، شربت شکر قرمز برای کودکان و نوزادان بعد از چهار ماهگی روان‌کننده شکم و ضدتب است.
تخم گشنیز، آویشن و گل ختمی را نیم‌کوب کرده و در محیط استراحت نوزاد یا کودک بجوشانید یا در دستگاه بخور قرار دهید.
عرق آویشن را با آب جوشیده (به اندازه مساوی) مخلوط و شیرین کرده و روزانه چند قاشق چای‌خوری آن را به نوزاد بخورانید.

دیدگاه‌ها

سلام

رضا
سلام مطلب بسیار مفید و قابل توجه والدین و نوجوانان ممنون از ارسال مطالب مفید

متن بسیار ارزنده ای است

پریسا
متن بسیار ارزنده ای است واقعا تکان دهنده و آموزنده برای خانواده هاست تشکر

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.