در «اتاق خبر» چه خبر است؟

ترجمه و تلخیص: حدیث متقی/ در صحنه آغازین قسمت اول از مجموعه اتاق خبر، مکآووی ــ‌یکی از کله‌گنده‌های رسانه‌ای‌ــ در برنامه‌ای در مدرسه خبرنگاری به تله افتاده است. او که سعی می‌کند میانه‌رو و آدمی غیرجنجالی باشد،  وقتی مجری جلسه مجبورش می‌کند به پرسش یک دانشجو پاسخ دهد که چرا آمریکا بهترین کشور روی زمین است، از کوره در می رود و دلایلی را که چرا آمریکا بهترین کشور دنیا نیست، بر می‌شمرد.

شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹
پس از حمله به دانشجوی جوان، مکآووی مونولوگ طولانی‌ نومیدانه‌اش را با بیانیه‌ای از امید به بازگشت به گذشته و آرمان‌های آمریکا، به پایان می‌برد. این برنامه همه جا پخش می‌شود و خشم زیادی را متوجه این تحلیل‌گر خبر می‌کند؛ اما در عین حال کسانی را دوباره به او امیدوار می‌کند. مکآووی مدت‌هاست که در کمایی خودخواسته فرورفته  و تنها تلاشش نیازردن دیگران و حفظ مخاطبان شبکه است. با این اتفاق انگار او دوباره به بازی برمی‌گردد. رئیسش، «چارلی اسکینر» و تهیه‌کننده‌اش «مک هیل»، او را برای ساخت برنامه‌های خبری تازه و صادقانه‌تر، بدون توجه به آمار مخاطبان، تشویق می‌کنند. گرچه انتقاد آتشین مکآووی در صحنه اول از سویی دیگر تا حدودی مهمل به نظر می‌رسد و در حقیقت شامل یک  نوستالژی خیالی و غلط، برای آمریکایی است که هرگز وجود نداشته، اما با این حال دیدنش هیجان‌انگیز است. این مجموعه نیز مانند دیگر آثار سورکین،  سرشار از انرژی است. 
سورکین اغلب به عنوان یکی از کارگردانان مدرن تلویزیون، برنامه‌سازی مبتکر با صدایی اصیل شناخته می‌شود. او بیشتر در گروه فیلمسازانی قرار می‌گیرد که عاشق لفاظی و کنترپوان و دیالوگ‌های هوشمندانه‌اند. البته هوشمندی‌ای که شاید برای برخی مصنوعی به نظر برسد. از دیدگاه بسیاری سورکین از هم دوره‌ای‌هایش متفاوت است.  مشخصه آثارش دیالوگ‌های طولانی و موضوعات جهانی است. 
نمی‌توان کتمان کرد که بسیاری از آثار سورکین، اعتیاد آورند و نمی توان از دیدنشان امتناع کرد. تکیه بیش از حد به دیالوگ‌ها به جای قصه‌پردازی، و پر شدن فیلمنامه با خط‌های داستانی متعدد دو نظر متناقضی است که درباره کار او وجود دارد و شگفت این که به نظر می‌رسد هر دو دیدگاه صادق باشند. در درام آرمان‌گرای «اتاق خبر» چنان که از سورکین انتظار می‌رود همه اتفاقات در فضایی بحرانی به وقوع می پیوندند. جایی که تیمی از آدم های باهوش و معتاد به کار، زیر این فشار گه‌گاه از کوره در رفته و کارشان  به سخنرانی‌های شورانگیز می‌کشد.
البته «اتاق خبر» می‌تواند درباره دستاوردهایی که خبرنگاران می‌توانند داشته باشند، گول زننده باشد؛ اما با این حال درامی تعالی بخش است. این سریال به نسبت سریال‌های مشابه، دارای کیفیتی نادر است و آن امیدواری به انسان است؛ در زمانه‌ای که بیشترین خبری که به گوش می‌رسد درباره نیمه تاریک رفتار بشر است. همان طور که مک هیل در یک صحنه و در جریان یکی از سخنرانی‌های الهام بخشش می‌گوید: «بدبین بودن آسان است!»
سریال وقتی به پشت صحنه و چگونگی تهیه یک برنامه خبری می‌رود، در نقطه اوج خود قرار دارد. این سریال در میان خبرنگاران و منتقدان جنجال بسیاری به پا کرد. حتی گاهی میزان نفرتی که نسبت به آن ابراز شد تعجب برانگیز بود. بعضی تماشاگران آن را توضیح واضحات و توهینی به شعور سیاسی‌شان دانستند. اما شاید دلیل اصلی این واکنش‌ها در میان منتقدان این باشد که این فیلم در محدوده کار و زندگی و به بیانی دنیای آن‌ها اتفاق می‌افتد و نظرها را به سمتشان جلب می‌کند. پس طبیعی است که به این سریال و حواشی آن حساس‌تر باشند. دلیل دوم که در رابطه با اولی است این است که به دلیل شغل‌شان، خبرنگاران و منتقدان، بیش از دیگران با جهش‌های خیال انگیز در پیرنگ به قیمت قربانی شدن واقع نمایی آشنا هستند. بسیاری از آن‌ها شکایت دارند که یک خبرنگار واقعی شبیه به شخصیت‌های این سریال حرف نمی‌زند؛ اما چیزی که باید در نظر داشت این است که فیلم‌ها برش‌هایی از واقعیت‌اند و جنبه‌هایی از آن را برجسته می‌کنند و جنبه‌های دیگر را نادیده می‌گیرند. یک درام موفق گاهی برای پذیرفتنی بودن احتیاج دارد دست به غیر واقعی‌ترین کارها بزند و دنیای جدیدی خلق کند که فقط تا حدی شبیه به دنیای ماست. فیلمنامه‌های سورکین همچنان از بُرنده‌ترین و هوشمندانه‌ترین‌های تلویزیون است. سورکین به دنبال واقعیت نیست. اتاق خبر او مکانی تخیلی برای آرمان‌گرایی است. اگر چه تمام قسمت های فصل اول ــ در زمانی دو سال قبل از زمان واقعی ــ حول محور یک داستان واقعی از تاریخ معاصرــ  بهار عربی، اشغال وال استریت، مرگ اسامه بن لادن یا فاجعه نشت نفت «دیپ واتر هورایزن» ــ ساخته شده‌اند. 
اتاق خبر عمق، کمدی و درام را در هم آمیخته است. و شاید بتوان گفت یکی معدود مجموعه‌هایی است که فکر مخاطب را درگیر می‌کند. سورکین از همان قسمت ابتدایی شاید حتی خیلی اغراق‌شده به مخاطب اعلام می‌کند که «اتاق خبر»، «یک نمایش جدید است، و قوانین جدیدی هم (در آن) وجود دارد.