خبرنگاری

تیتر به کلمات جان می‌دهد

مجید رضائیان، مدرس روزنامه‌نگاری، در وبینار آموزشی تیترنویسی می‌گوید: تیتر در تمام بخش‌های خبری کاربرد دارد

وبــیــنــار آمــوزشــی تــیــتــرنویسی در رسانه‌ها با حضور مجید رضائیان، دکترای تخصصی روزنامه‌نگاری، مدرس دانشکده خبر و دانشگاه علوم‌اجتماعی و دانشگاه آزاد تهران مرکز و به همت فرهنگ‌سرای رسانه وابسته به سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان به‌صورت مجازی برگزار شد. مجموعه هشت‌جلدی بررسی اطلاعات در خبر، مجموعه دوجلدی بررسی پیام در خبر، نظرسنجی درباره علل گرایش شهروندان تهرانی به اخبار رسانه‌های خارجی، پژوهش و مطالعه میدانی با تأکید بر رسانه‌های موفق در اروپا و تألیف کتاب تیترنویسی برای نخستین‌بار در روزنامه‌نگاری ایران با نگاهی متفاوت به تیتر؛ برخی از تألیف‌ها و طرح‌های مهم پژوهشی رضائیان است.

مهدی ستوده، خبرنگار صداوسیمای مرکز اصفهان، از تجربه گزارشگری در پاندمی کرونا می‌گوید
محمد آقایی‌فرد، مدرس روزنامه‌نگاری ورزشی در کارگاه آموزشی اصفهان: هیچ کارگاه آموزشی نمی‌تواند کسی را خبرنگار کند
منصور ساعی، عضو هیئت‌علمی پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی: در نظام رسانه‌ای ما خبر خوب و بد تعریف نشده است

دلتنگ تحریریه نه، دلتگ حضور در میدانیم

این روزهای کرونایی تحریریه‌ها خالی‌تر و خلوت‌تر از هر زمان دیگری هستند و در آن‌ها ردپایی از جنب و جوش و تلاش برای ربودن سوژه‌های روز و بکر و پرداختن به آن‌ها قبل از اینکه رقبا به آن دست یابند و سوژه را از آن خود کنند، نیست. هرچند مطبوعات و خبرگزاری‌های اصفهان، حالا چندین و چند سال است که به چنین تحریریه‌هایی تقریبا عادت کرده‌اند و مدیران مسئول و سردبیران برخی از این روزنامه‌ها و نشریه‌ها برای گریز از پرداخت حقوق و حق‌التحریر به خبرنگاران و روزنامه‌نگاران عطای حضور آن‌ها را به لقایشان بخشیده‌اند و ترجیح می‌دهند که صفحات خود را با عکس‌ها و محتواهای اینترنتی پُر کنند و به قول یکی از همین سردبیران، روزنامه‌داری این روزها جای روزنامه‌نگاری را گرفته است، اما وضعیت کرونایی و جولان این ویروس مهارناشدنی معادلات جدیدی را برای مطبوعات و خبرگزاری‌ها به ویژه همان تعداد محدودی که در حوزه تولید محتوا فعال بودند و به عکس و خبرهای دریافتی بسنده نمی‌کردند، رقم زد و باعث شد تا بنا به مصلحت و رعایت پروتکل‌های بهداشتی برخی از آن‌ها از تحریریه‌ها دور شوند و در خانه دورکاری کنند.

رسانه‌ها در قرنطینه هم آنلاین بودند

اهالی مطبوعات از تجربه دورکاری می‌گویند

کرونا معادله زندگی آدم‌ها را بر هم زد و باعث شد آن‌ها سبک و سیاق جدیدی برای ادامه زندگی خود انتخاب کنند؛ زندگی با کرونا و همراهی‌کردن این ویروس مهلک و افسارگریخته که اکنون حدود 9 ماه از شیوع آن در ایران می‌گذرد. از همان ابتدایی که سروکله این ویروس چینی پیدا شد، بسیاری از مشاغل و کسب‌وکارها رکود و ضرر و زیان بسیاری را متحمل شدند و برخی نیز ترجیح دادند برای مدتی آن کسب‌وکار خود را تعطیل کنند. در این میان، اما خبرنگارها و روزنامه‌نگارها و سایر اهالی رسانه از جمله کسانی بودند که از همان ابتدای شیوع بیماری کووید 19 بیکار ننشستند و به تولید محتواهای مختلف در این باره پرداختند؛ برخی‌ پا به میدان گذاشتند و با مراجعه به مراکز و بیمارستان‌هایی که منبع اصلی آلودگی به شمار می‌آمد به تهیه گزارش میدانی پرداختند. کرونا، اما برخی از روزنامه‌نگارها را خانه‌نشین کرد و سبب شد تا آن‌ها به جای حضور در تحریریه‌ها به صورت دورکاری کارشان را ادامه دهند و تجربه جدیدی از روزنامه‌نگاری را تجربه کنند؛ تجربه‌ای که مهری مصور، سمیه مسرور و مینا عباسیان که هر سه از اهالی رسانه هستند، در گفت‌وگو با «اصفهان زیبا» از آن می‌گویند.

شغل 24ساعته

دوخبرنگار باسابقه از لذت‌ها و سختی‌های دنیای خبرنگاری می‌گویند
در دنیا شغل‌هایی وجود دارد که حداقل یک‌بار به آن‌ها فکر کرده‌ایم و دلمان خواسته برای مدتی آن را تجربه کنیم؛ مثلا من همیشه دلم می‌خواسته تِستر یک کارخانه شکلات‌سازی باشم. کسی که شغلش تست‌کردن انواع شکلات است و تازه بابت چنین کاری، حقوق هم دریافت می‌کند. یا اصلا می‌دانستید که در دنیا شغلی با عنوان «خنده‌درمانگر» وجود دارد؟ کار خنده‌درمانگر این است که افرادی را که مشکلات روحی دارند، با خنداندن درمان کند. چند روز پیش با دوست نوجوانم مهدی حرف می‌زدم.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - خبرنگاری