روستاهای اصفهان

قصه عطش در «پیله‌وران» و «براآن جنوبی» ‌

گزارش اختصاصی اصفهان‌زیبا از مصائب طولانی بی آبی و تشنگی اهالی دهستانی در اطراف اصفهان

در 25کیلومتری جاده اصفهان‌ورزنه، شانه‌به‌شانه رودخانه خشک و جان‌داده، در انتهای یک مسیر خاکی باریک که به خانه‌های روستا می‌رسد، مردمانی در عطشِ بی‌آبی روزگار می‌گذرانند. تابستان‌ها جهنم آن‌هاست؛ آن‌ها یعنی زنان و مردان روستا و روستا یعنی دوهزار و 200 نفر انسان که در خانه‌های کوچک و ساده در کوچه‌هایی خاکی و به‌هم‌تنیده، زیر سقف‌های کوتاه زندگی می‌کنند و در این فصل سال به بی‌آبی یا دبه به دست گرفتن و کوچه‌به‌کوچه به دنبالِ آب گشتن عادت ‌کرده‌اند. «پیله‌وران» از توابع دهستان «براآن» است و تنها چند کیلومتر با شهر «زیار» فاصله دارد. هوا داغ است و آفتاب، سخت می‌سوزاند.

روستای نخل و میراث را از نزدیک ببینید
دیدار با دو چهره میراثی ورزنه و هاشم‌آباد؛ رضا خلیلی ورزنه و اسدالله زهیری

روایت‌هایی از تاروپود میراثی پوده

روستای نخل و میراث را از نزدیک ببینید

با ورود به حیاط مسجد جامع و دیدن نخل، به این فکر می‌کنم اگر سرم را روی تک تک آجرهای بنا بگذارم، اگر این آجرها توان سخن داشتند با من چه می‌گفتند از روزگاری که دیده‌اند، از روزها و شب‌هایی که نخل در این حیاط چرخیده و مردم عزاداری کرده‌اند تا حالا که چند سالی است نخل برای محافظت در گوشه ایوان شمالی جا گرفته و اهالی نخل دیگری برای برپایی مراسم ساخته‌اند. اینکه روستای پوده، در بیست کیلومتری شمــــال شهرســـتان دهاقان،  تنها روستای اطراف اصفهان است که مراسم نخل‌گردانی دارد، من را بر آن داشت تا شرح آن را با شما بازگویم. اما فقط مراسم نخل‌گردانی نیست که می‌تواند بهترین دلیل شما برای سفر به پوده باشد، میراث مهم و جاذبه‌های گردشگری این منطقه باعث شده‌اند که پوده در همه مواقع سال مقصد جذاب سفرهای کوتاه اصفهانی‌ها باشد.

بام و بوم‌گردی در جونقان

روایت سفری از اصفهان به دیار بکر پدری

همین امسال بود که تصمیم گرفتم به روستای دیدنی و بکر پدری‌ام سفر کنم و تجربه‌های جدید به‌دست بیاورم. روستای پدری‌ام حدود سه ساعت با اصفهان فاصله داشت. صبح زود را برای حرکت انتخاب کردم تا برای اقامت و صرف ناهار به آنجا رسیده باشم. هرچقدر از اصفهان به‌ سمت روستا دورتر می‌شدم، آلودگی هوا کمتر می‌شد و آسمان آبی‌تر. سکوت مسیر بسیار دلپذیر و خوشایند بود و من فقط به مناظر دوروبرم چشم دوخته بودم. وقتی به روستا رسیدم، با نوای خنده کودکان از پشت کوه‌های سربه‌فلک کشیده که طنین‌انداز می‌شد، مواجه شدم. هفت کودک دست در دست هم در میان دشت‌های وسیع پشت کوه بازی می‌کردند؛ جوری که هوس بازی‌های کودکی را در درونت زنده می‌کردند.

قصه عطش در «پیله‌وران» و «براآن جنوبی» ‌

گزارش اختصاصی اصفهان‌زیبا از مصائب طولانی بی آبی و تشنگی اهالی دهستانی در اطراف اصفهان

در 25کیلومتری جاده اصفهان‌ورزنه، شانه‌به‌شانه رودخانه خشک و جان‌داده، در انتهای یک مسیر خاکی باریک که به خانه‌های روستا می‌رسد، مردمانی در عطشِ بی‌آبی روزگار می‌گذرانند. تابستان‌ها جهنم آن‌هاست؛ آن‌ها یعنی زنان و مردان روستا و روستا یعنی دوهزار و 200 نفر انسان که در خانه‌های کوچک و ساده در کوچه‌هایی خاکی و به‌هم‌تنیده، زیر سقف‌های کوتاه زندگی می‌کنند و در این فصل سال به بی‌آبی یا دبه به دست گرفتن و کوچه‌به‌کوچه به دنبالِ آب گشتن عادت ‌کرده‌اند. «پیله‌وران» از توابع دهستان «براآن» است و تنها چند کیلومتر با شهر «زیار» فاصله دارد. هوا داغ است و آفتاب، سخت می‌سوزاند.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - روستاهای اصفهان