معرفی کتاب

کتاب‌خوانی این روزهای سه نویسنده اصفهانی

خدایی، اولیایی‌نیا و نفیسی از کتاب‌خوانی‌شان می‌گویند

درست است که این روزها فضای مجازی خیلی‌ها را از کتاب‌خواندن دور کرده و بازار محصولات پر زحمت‌تر مثل کتاب و فیلم را کساد، اما هنوز هم کسانی هستند که لذت ساعت‌ها خواندن را با هیچ ارائه‌ای در فضای اینترنت عوض نمی‌کنند و همچنان در دنیای کتاب‌ها سرخوش‌اند. در روزهایی که با نام کتاب و کتاب‌خوانی پیوند خورده از آخرین کتاب خوانده‌شده سه نویسنده و اهل فرهنگ اصفهان پرسیدیم. علی خدایی که یک کتاب‌باز حرفه‌ای است، این روزها یک کتاب آشپزی می‌خواند. هلن اولیایی‌نیا از کتاب‌های منتخب جایزه مهرگان می‌گوید که نظرش را خیلی جلب کرده است و نفیسه نفیسی از انتخاب کاری از هادی محمدی که این روزها رنگ زیبایی به کلاس‌های ادبیات مجازی‌اش داده است.

در ستایش رنگ سیاه

نگاهی به کتاب «سیاه: درخشش یک نا-رنگ» نوشته آلن بدیو

پس از کشته شدن جورج فلوید و تظاهرات گسترده مردم آمریکا علیه نژادپرستی در ماه‌های اخیر، «سیاه»بودن اهمیت دوچندانی یافته است؛ رنگی که در طول تاریخ در میان طیف گسترده‌ای از رنگ‌های دیگر، عنوان شوم‌ترین، حیوانی‌ترین، خطرناک‌ترین و ترسناک‌ترین رنگ را به خود اختصاص داده است. سیاهی برای بیشتر مردم نماد فقدان تمام چیزهای زیبا و روشن زندگی است: فقدان نور، امید، معصومیت، آینده، شادی، سلامت، شور و نجات. اما چرا رنگ سیاه این‌گونه بدنام شده؟

نگاهی به کتاب تازه منتشر شده «مواجهه با شهر»
گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با شهزاده ایگوآل، نویسنده رمان «اشک‌های اصفهان»،‌ که رمانش هوای اصفهان را به سر گردشگران ترک انداخته است
چرا «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم» کتاب مهمی است؟

من همان زیرزمین نمور را دوست دارم

مروری بر کتاب در باب اثربخشی طرحواره‌درمانی

روزها از پیش‌بینی‌ناپذیری آینده و کنترل نداشتن بر روند زندگی‌مان حس ناامنی غریبی را تجربه می‌کنیم، بسیاری شغل و روابط و سرمایه‌های اجتماعی‌مان را از دست داده‌ایم و در کنار این‌ها ازیک‌سو کم‌رنگ‌شدن حضور دوستان و عزیزان خلائی عمیق را در وجودمان رقم زده و ازسوی‌دیگر افزایش ساعات حضور در خانه، ما را با چالش‌های جدیدی در تعامل با اعضای خانواده‌مان مواجه کرده است. به این موارد، نابسامانی‌های اقتصادی و اجتماعی را هم که اضافه کنیم، خود را اسیر در کلافی سردرگم می‌یابیم که گویی دیگر نه خود را می‌شناسیم و نه نزدیک‌ترین افراد زندگی‌مان را. البته این حال مختص ما نیست و بسیاری از مردم جهان در این حس‌وحال با ما شریک‌اند. در این مواقع معمولا در کنار کمک گرفتن از مشاور راهکار اقتصادی دیگر کتاب‌های خودیاری است.

ما نمی‌توانیم نمیریم!

مروری بر کتاب مرگ با تشریفات پزشکی

مرگ پر ابهت است. بر همه چیز غلبه و سیطره دارد و هیچ چیزی را نمی‌توان یافت که حتمی‌تر از آن باشد. متولدشدن شاید قطعی نباشد؛ اما مرگ پس از تولد قطعی‌ است. فکرکردن به مرگ خوب است یا بد؟ می‌توان مرگ را به تاخیر انداخت؟ حتی اگر جوابمان به این سوال مثبت باشد، در ازای چه چیزی می‌توانیم بپذیریم که مرگمان عقب بیفتد؟ آیا پزشکی می‌تواند ما را از مرگ نجات دهد؟ در ازای این نجات دادن، حتی اگر بتواند، چه چیزی را ازمان می‌گیرد؟ اصلا چیزی به نامِ «نامیرایی» که در افسانه‌های قدیمی توسط اساطیر دیده می‌شده، وجود دارد؟ پزشکی چه چیزهایی را درباره‌ مُردن نمی‌داند؟

«در برابر استبداد، بیست درس قرن بیستم» از چه می‌گوید؟

«در برابر استبداد، بیست درس قرن بیستم» عنوان کتابی است از تیموتی اسنایدر. اسنایدر استاد دانشگاه ییل آمریکا است و متخصص در تاریخ اروپای شرقی و جنگ جهانی دوم و هولوکاست. او علاوه بر کار تدریس و تالیف کتاب‌های تاریخی، سخنرانی‌های بسیاری دارد و در حوزه عمومی فعال است و هم در نشریات مختلفی مثل اینترنشنال هرالد تریبیون، نیشن، نیویورک ریویو، مقاله می‌نویسد. اسنایدر به پاس نوشتن کتاب‌های ژرف نگرانه تاریخی و نگاه تطبیقی جوایز بین المللی بسیاری را به خود اختصاص داده است. مثل جایزه اندیشه سیاسی هانا آرنت، جایزه نگاه اروپایی لایپزیک، جایزه علوم انسانی امرسون،یجایزه ادبی آکادمی هنر و ادبیات آمریکا و جوایزی افتخاری از کشورهای اروپای شرقی. 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - معرفی کتاب