نژاد پرستی

تبعیض و استثمار در نظام سرمایه داری

پژمان میرکریمی: ترامپ نماد تبعیض علیه زنان و رنگین‌پوستان است

درحالی‌که دولت آمریکا در تلاش برای پیشبرد سیاست‌های خارجی خود همچون طرح قطعنامه جدید تمدید تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران و ممانعت از برداشته‌شدن تحریم‌های تسلیحاتی ایران به سر می‌برد، مشکلات داخلی و اعتراض‌ها علیه نژادپرستی در این کشور همچنان ادامه دارد. ناآرامی‌های گسترده در کشته‌شدن یک شهروند سیاه‌پوست توسط پلیس، با توجه به نزدیک‌بودن انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات‌متحده برای دونالد ترامپ چندان خوشایند نیست؛  آنچه به تحلیل کارشناسان نیز تنها به دلیل مرگ فلوید نبوده و همچون جرقه‌ای در پی تکرار اتفاق‌هایی مشابه آن در گذشته است.

در ستایش رنگ سیاه

نگاهی به کتاب «سیاه: درخشش یک نا-رنگ» نوشته آلن بدیو

پس از کشته شدن جورج فلوید و تظاهرات گسترده مردم آمریکا علیه نژادپرستی در ماه‌های اخیر، «سیاه»بودن اهمیت دوچندانی یافته است؛ رنگی که در طول تاریخ در میان طیف گسترده‌ای از رنگ‌های دیگر، عنوان شوم‌ترین، حیوانی‌ترین، خطرناک‌ترین و ترسناک‌ترین رنگ را به خود اختصاص داده است. سیاهی برای بیشتر مردم نماد فقدان تمام چیزهای زیبا و روشن زندگی است: فقدان نور، امید، معصومیت، آینده، شادی، سلامت، شور و نجات. اما چرا رنگ سیاه این‌گونه بدنام شده؟

از بوعزیزی در تونس تا جورج فلوید در آمریکا

«جرج فلوید» نماد تازه مبارزه با نظام سرمایه‌داری و تبعیض‌نژادی شد

ویروس کرونا به‌مثابه یک بحران، نظم جهان را آن‌چنان به لرزه انداخت که بقای بشری برای مدتی در خطر جدی قرار گرفت. غلبه و کنترل کرونا در کشورهای مختلف، نقاط ضعف و قوت آن‌ها را به خوبی نشان داد که عمدتا ریشه در اقتصاد سیاسی و مدیریت زیرساخت‌های کشورها داشت. آمریکایی که در ایران عده‌ای به اشتباه از آن به عنوان کدخدا یاد می‌کنند و تصور قدرت عظیمی از سوی او دارند، در این بحران به حدی دچار مشکل شد که کوبا به عنوان کشوری کوچک که نزدیک شصت سال است زیر شدیدترین تحریم‌های آمریکا قرار گرفته، به این ابرقدرت پیشنهاد کمک پزشکی داد و این یعنی شکست نهایی یک باور!

نوجوانان مهاجر افغانستانی از مشکلات زندگی می‌گویند
پژمان میرکریمی: ترامپ نماد تبعیض علیه زنان و رنگین‌پوستان است
نگاهی به کتاب «سیاه: درخشش یک نا-رنگ» نوشته آلن بدیو

مهاجرت کردند یا گناه؟

نوجوانان مهاجر افغانستانی از مشکلات زندگی می‌گویند

برای دیدن فیلمی، به یک سالن بزرگ دعوت شده بودیم. برایمان «Green Book» را گذاشتند. بعد از حدود دو ساعت، وقتی فیلم تمام شد و چراغ‌های سینما را روشن کردند، استادمان میکروفون را به دست گرفت و خطاب به همه ما پرسید: «از این فیلم چه یاد گرفتید؟» همه‌کسانی که در سالن بودند و تریبون را به دست گرفتند، درباره نژادپرستی و مذمت تبعیض‌های نژادی حرف زدند. همه‌شان از ناعدالتی‌هایی گفتند که در آمریکا درباره سیاه‌پوستان رواشده و حق‌وحقوق انسانی‌شان نادیده گرفته می‌شود.

تبعیض و استثمار در نظام سرمایه داری

پژمان میرکریمی: ترامپ نماد تبعیض علیه زنان و رنگین‌پوستان است

درحالی‌که دولت آمریکا در تلاش برای پیشبرد سیاست‌های خارجی خود همچون طرح قطعنامه جدید تمدید تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران و ممانعت از برداشته‌شدن تحریم‌های تسلیحاتی ایران به سر می‌برد، مشکلات داخلی و اعتراض‌ها علیه نژادپرستی در این کشور همچنان ادامه دارد. ناآرامی‌های گسترده در کشته‌شدن یک شهروند سیاه‌پوست توسط پلیس، با توجه به نزدیک‌بودن انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات‌متحده برای دونالد ترامپ چندان خوشایند نیست؛  آنچه به تحلیل کارشناسان نیز تنها به دلیل مرگ فلوید نبوده و همچون جرقه‌ای در پی تکرار اتفاق‌هایی مشابه آن در گذشته است.

در ستایش رنگ سیاه

نگاهی به کتاب «سیاه: درخشش یک نا-رنگ» نوشته آلن بدیو

پس از کشته شدن جورج فلوید و تظاهرات گسترده مردم آمریکا علیه نژادپرستی در ماه‌های اخیر، «سیاه»بودن اهمیت دوچندانی یافته است؛ رنگی که در طول تاریخ در میان طیف گسترده‌ای از رنگ‌های دیگر، عنوان شوم‌ترین، حیوانی‌ترین، خطرناک‌ترین و ترسناک‌ترین رنگ را به خود اختصاص داده است. سیاهی برای بیشتر مردم نماد فقدان تمام چیزهای زیبا و روشن زندگی است: فقدان نور، امید، معصومیت، آینده، شادی، سلامت، شور و نجات. اما چرا رنگ سیاه این‌گونه بدنام شده؟

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - نژاد پرستی